ชิส์...ก๊าก

เอาล่ะมาถึงเรื่องนี้นะครับ หัวข้อ "31 วัน" ลองอ่านดูนะ เรื่องนี้ร่วมงานกับเด้ก ป.6 คนหนึ่ง = =+ มันช่วยคิดตรงกลางเรื่อง
เป็นเด็กที่เก่งมาก.....สนิทกันเลยเอามาช่วยงาน หิหิ

หากจะพูดถึงเรื่องราวของฉัน มันคงเป็นการก้าวพลาดครั้งที่ยิ่งใหญ่ของชีวิต
เรื่องมันเริ่มที่มันแทบจะน่าเชื่อว่ามันจะคือเรื่องจริง

เรื่องมันเกิดเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม
ลองคิดดูสิเมื่อคิวปิดมาหาคุณบอกว่าอีก 31 วันคุณจะตาย

ฉันมีหน้าที่พาคุณไปหาเนื้อคู่ของคุณ

ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อหรอกนะ แต่เขามีบัตรประจำตัวคิวปิด ซึ่งแสดงให้เห็นว่า เขาเป็นคิวปิดที่กำลังปฎิบัติงานอยู่
คุณจะรู้สึกยังไง เป็นฉันไม่เชื่อก็ต้องเชื่อล่ะ เรื่องแปลกๆในโลกนี้มีตั้งเยอะที่เราไม่รู้

เขาพาฉันไปหาเนื้อคู่จริงๆ ตอนที่ได้พบเขา ฉันตกใจแทบช็อค

เขาดูจมูกโตๆ เป็นคนเงียบๆ

ฉันไม่คิดไรมากหรอก ถ้ามันแค่นั้น แต่คำที่เขาบอกฉันนี่สิ

เขาเป็นเกย์ ทำให้ฉันตกใจ เนื้อคู่ของฉันเป็นเกย์รึนี่

อันที่จริงฉันมีคนที่ฉันรักอยู่แล้ว ฉันเป็นถังขยะใบรักของเขาเลยล่ะ.....ประชดน่ะ ก็แค่ถังขยะ แต่พอมานึกว่าตัวเองจะมีเนื้อคู่เป็นเกย์มันทำให้ฉันคิดว่า ชาติก่อนฉันไปทำไรมานะ ฉันถึงมีเนื้อคู่แบบนี้

แต่ก็ช่างเถอะ เอาเป็นว่าฉันเจอเนื้อคู่ฉันแล้ว ฉันเหลือเวลาอีก 31 วันที่จะดำเนินความรักในเวลาที่ฉันเหลืออยู่ แต่แน่ล่ะใครจะไปรักกับเกย์!! ถึงเวลาใกล้จะตายแล้ว ขอฉันเป็นนางมารร้ายสักหน สั่งสอนพรหมลิขิตที่มันทำให้ฉันต้องเจอกับความรักอะไรไม่รู้แบบนี้ซะหน่อย

อันที่จริงชีวิตฉันก็ไม่มีไรอยู่แล้ว แค่ตายไปก็คงเป็นเรื่องธรรมดา พ่อแม่พี่น้องก็ประสบอุบัติเหตุตายไปหมด ฉันอยู่ได้ด้วยเงินมรดก

ตลอดเวลา 15 วันฉันพยายามทำตัวให้เขาเกลียดขี้หน้าฉัน ทั้งไม่พูดด้วย ให้เขารอฉัน แต่เขาก็แสนสื่อจริงๆดูเหมือนเขาจะมารอฉันทุกวัน ฉันก็เลยแกล้งให้เขารอนานๆบ่อยครั้งที่ฉันพาเขาไปที่ๆประจำของฉัน
ใช่แล้วหน้ามาบุญครองยาวค่ำๆนี่แหละ ฉันชอบนั่งที่นี่เป็นประจำ ยามพลบคล่ำแสงจากรถ แสงจากไฟต่างๆมันทำให้ที่นี่ดูไม่เหงา และดูเป็นแสงสี

ฉันชอบที่นี่ ฉันเคยฝันว่าอยากพาคนมานั่งด้วย ก็พามาแล้วไง ให้เขานั่งรออยู่อีกฝากของเก้าอี้ ให้แสงถนนกับแสงไฟหน้ารถเป็นเพื่อนอยู่กับเขาแล้วกัน ส่วนฉันของนั่งเงียบๆดูรถวิ่งไปมา ดูแสงสีที่ฉันชอบมานั่งดูทุกวัน
ฉันพยายามแกล้งสารพัดที่จะทำได้ ทำตัวเรื่องมาก จู้จี้ เหตุผลง่ายๆ ที่ทำ เขาเป็นเกย์ไง

แต่ดูเหมือนเขาจะทนทายาทเลยล่ะ ไม่ยอมบ่นมาสักคำ ไม่เป็นไรสะใจ!! เวลามันก็ผ่านไปซ้ำๆแบบนี้
แต่แล้ววันหนึ่งวันที่ 29 ของเดือนฉันก็ต้องตกใจเมื่อเขาเล่าไรให้ฉันฟัง วันนั้นเขาหยิบไพ่มากองหนึ่ง

เขาหยิบควีนกะคิงหัวใจออกมาจากไพ่ แล้วถามฉันว่าคิงกับควีน 2 ตัวนี้ต่างกันยังไง

ฉันจ้องมองไพ่สองใบนี้ มันต่างกันยังไงนะ
ฉันมองยังไงดูเหมือนฉันก็จะมองไม่ออก ฉันเลยบอกเขาเพราะเป็นคิงกับควีนไง
เขาใบ้ให้ฉันว่า เกี่ยวกับความรัก

ฉันเลยมองอีกครั้ง ใช่หัวใจของคิงมันอยู่ข้างหน้า แต่หัวใจควีนมันอยู่ข้างหลังนี่นา
เขาถามฉันต่อ รู้มั้ยว่ามีความหมายยังไง
ฉันส่ายหน้า พลางทำท่าไม่อยากรู้ แต่เขาก็บอกฉัน

เพราะคิงน่ะให้ความรักควีน หลงรักควีน ทุ่มเทความรักให้ควีน
แต่ควีนน่ะไม่เคยสนใจความรักของคิงเลย หันหลังให้ความรักของคิงตลอดเวลา
แล้วไงรู้มั้ยคิงเลยต้องลงตามหลังควีนตลอดไง ไม่มีหรอกที่ควีนจะมาตามหลังคิง

เหมือนคิงมอบความรักให้ควีนตลอดเวลาแต่ควีนหันหลังให้ความรักตลอดเวลา เลยตามงอนง้อให้ความรักกันไปเรื่อยๆ ไม่รู้จบ มันเลยกลายเป็นตำนานในวงไพ่ไงครับ เขาบอก แต่จะเป็นเฉพาะในวงไพ่บางที่ที่เท่านั้นนะ

ฉันไม่โง่พอหรอกที่จะไม่รู้ว่าเขาสื่ออะไร เขาสื่อถึงฉันกับเขาไง ฉันหันหลังให้เขาตลอดเวลา ไม่เปิดโอกาสให้เขาเลยสักนิด ชิ ไอ้เกย์!!

ฉันอารมณ์ฉุนขึ้นมาทันที พลางลุกขึ้นยืนเดินขึ้นไปอย่างเร็ว แน่ล่ะเขาเดินตามฉัน ฉันวิ่ง วิ่งหนีเขา

แต่สิ่งที่ฉันพบก็คือ เขาวิ่งตามฉัน ถ้ามันวิ่งธรรมดาก็คงจะดีหรอก แต่นี่เขาวิ่งแล้วเขาล้มลงไปเป็นลม

ฉันไม่รู้จะทำยังไงวิ่งไปเรียกคนมาช่วยเขา

วันที่30 เขาอยู่ที่โรงพยาบาล ถึงฉันจะไม่ชอบเขายังไงแต่ฉันก็คงต้องไปดูเขาหน่อย
สิ่งที่ฉันรู้ก็คือ เขาเป็นโรคลึกลับๆโรคหนึ่งทำให้ชีวิตเขาเหลือเพียง 31 วัน
อันที่จริง เพียงแค่ฉันรู้เรื่องแค่นี้ ฉันก็พอจะเข้าใจ

ที่จริงฉันไม่ได้จะตายหรอก แต่เขาต่างหาก เขาต่างหากล่ะที่จะตาย

นี่เขาทำเพื่อฉันก่อนตายขนาดนี้เชียวรึ ฉันรู้สึกผิด ทำไมเขาถึงไม่บอกฉันนะ

ทำไมคิวปิดถึงพูดปด ทำไมฉันถึงไม่ตาย ทำไมเป็นเขาล่ะ แต่แย่แล้ว
ฉันรู้ตัวสายไปเสียแล้วล่ะ เหลือเวลาเพียงแค่ 1 วัน เขาก็จะตายแล้ว
สิ่งที่ฉันคิดตอนนี้ ฉันจะทำอะไรตอบแทนเขา ถึงฉันจะไม่ชอบที่เขาเป็นเกย์
แค่ไหนก็เถอะ แต่ดูเหมือนเขาจะรักฉันจริงๆ สิ่งที่ฉันจะทำให้เขาเวลาที่เหลือ
เพียง 1 วัน ฉันจะทำสิ่งใด
*
*
*
ถ้าคุณล่ะ คุณเหลือเวลาอีก1 วัน กับคนที่คุณรัก หรือเนื้อคู่ของคุณ
คุณจะทำอะไรในเวลาที่เหลือล่ะ ?
*
*
*
วันสุดท้าย ฉันไปหาเขาที่โรงพยาบาล เขานอนอยู่บนเตียง ฉันเดินจูงมือเขา บอกเขาให้ตามฉันมา

เขาไม่พูดอะไร ฉันจูงมือเขาแน่น ฉันมีอยู่ที่เดียวที่ฉันจะพาเขาไป

ใช่เก้าอี้ยาวตัวเดียวที่ตั้งอยู่ตรงหน้ามาบุญครอง ฉันนั่ง เขานั่ง ฉันไม่รู้จะทำยังไง
บรรยากาศตอนเช้ามันต่างจากบรรยากาศแสงสีตอนกลางคืนที่ทำให้เหงาเหลือเกิน แต่บรรยากาศแบบนี้มันเหมือนความอบอุ่นของแสงอาทิตย์ ซึ่งคอยช่วยทำให้มันอบอุ่น แสงของมันทำให้บางสิ่งดูเปล่งประกาย

ฉันชวนเขาคุยไปเรื่อยๆ คุยถึงเรื่องสิ่งต่างๆสิ่งที่เขาชอบ เขาชอบสีฟ้า ชอบกินชอคโกแลต
ดูเหมือนเราจะเข้ากันได้ดี คุยกันได้ตลอดเวลา เขาเป็นคนดี ท่าทางอบอุ่น

ฉันคิด ทำไมฉันถึงไม่ให้โอกาสเนื้อคู่ฉันนะ แม้เขาจะเป็นเกย์
แต่คำว่าเนื้อคู่คงเป็นสิ่งที่เหมาะและลงตัวกับเราที่สุดแล้ว เหมือนที่เขาเข้ากับฉันได้ง่ายแบบนี้

แต่มันสายไปแล้วล่ะ ฉันเหลือเวลาอีกเพียงไม่กี่ชั่วโมง เขาก็จะต้องจากฉันไปแล้ว
สิ่งที่ฉันทำได้ตอนนี้คือการพูดคุย ความเข้าใจ ฉันเข้าใจว่าทำไมเขาถึงเกิดเป็นเกย์
เขาบอกฉันว่าเขาอยากเป็นผู้ชาย แต่สิ่งที่กำหนดเขามันคือสิ่งนั้น ฉันเข้าใจ
ฉันเสียใจที่ไม่น่าทำกับเขาเช่นนั้นเลย เรานั่งคุยกันจนค่ำคืน สิ่งที่ฉันทำได้คืออยู่ข้างๆเขา

ได้เวลาแล้ว ที่ฉันจะให้เขาดูสิ่งๆหนึ่งที่ฉันทำมาเพื่อครั้งสุดท้าย
ฉันหยิบมันขึ้นมา มันคือสิ่งที่ฉันใช้เวลาตระเวนซื้อตลอดเมื่อวาน





ฉันอยากจะบอกเขาว่า บางทีควีนก็หันหน้าเข้าสู่ความรักได้เหมือนกัน
เมื่อควีนได้เห็นบางสิ่ง ได้เห็นความรักของควีน
นี่คือสิ่งที่ฉันทำได้ ฉันอยากให้เขารู้ว่าตอนนี้ฉันก็รักเขาเหมือนกัน
ก่อนที่เขาจะ ไม่มีวันที่จะมาอยู่ข้างๆฉันอีกตลอดกาล