ชิส์...ก๊าก

เกริ่นก่อน กร๊ากเรื่องนี้เอาเค้าโครงมาจากเรื่องจรีงนิดๆกรั่กๆ เห็นไอ้ 3 ตัวนี้มันชอบมีเรื่องเเบบนี้กันดีนัก จับมามิกซ์ซะเลย ไม่จริงหมดนะเออ เเค่เเต่งเล่นๆ กรั่กๆ (กูจะตายมั้ย)

..ผมได้คบกับป๋วย..... แม้ผมจะรู้ตัวดีว่ามันไม่ใช่วิธีที่ถูกต้องนักแต่นั้นก็คือ......หนทางสู่สิ่งที่ผมต้องการ ผมรักเค้า ผมแอบชอบป๋วย...... ผมกับป๋วยเป็นเพื่อนสนิทกันมานาน และมีเพื่อนสนิทของผม

อีกคนคือ เบ๊น เด็กผู้ชายตัวผอมเป็นก้าง..... ส่วนผมชื่อตุ้ม ผมแอบชอบป๋วยตั้งแต่แรกพบ ..... ผมบังคับเธอคบกับผม .....ผมบอกเธอว่า ถ้าเธอไม่ทำตามผม เราจะเลิกคบกัน.....ผมรู้ว่าอาจทำให้เธอลำบากใจ แต่ผมก็อยากจะคบกับเธอจริงๆ ....ผมรู้สึกผิดที่ต้องทำแบบนี้ แต่มันก็จำเป็นสำหรับการเริ่มต้นของเรา..... ผมจะเล่าเรื่องราวก่อนหน้านี้ให้ฟังเรื่องมันเริ่มที่ .....

ผมกับเบ๊นเป็นเพื่อนสนิทมากๆสนิทกันมานานแล้ว เรามักกลับบ้านด้วยกันทุกวัน เล่นบาส เล่นกีฬาด้วยกัน เราสนิทกันจริงๆถึงขนาดดูกันออกทุกอย่าง หมดไส้หมดพุง แล้วป๋วยก็โผล่มาในชีวิตของผม ไม่สิของพวกเราตอน

ม.4 .....เมื่อผมมาอยู่ห้องเดียวกันกับป๋วย เรา 3 คนก็เป็นเพื่อนสนิทกันทันที.....เรา 3คนจะกลับบ้านด้วยกันเป็นประจำ ที่ประจำของเราคือท้ายรถป๋วยจะนั่งตรงกลางโดยที่ผมกับเบ๊นจะนั่งกันคนล่ะข้าง ดูเหมือนเบ๊นจะดูออกทันทีว่าผมแอบชอบป๋วย

ก็ใช่เพราะเราสนิทกันมาตั้งนานแล้ว แค่นี้เบ๊นคงดูผมออก ...... แต่ป๋วยกับไปสนิทกับเบ๊นมากกว่าผม นั่งเรียนก็นั่งข้างๆเบ๊น ทำผมหึงเหมือนกัน ......แต่เบ๊นเค้าก็เชียร์คอยช่วยผมตลอดเวลา แต่เพราะอะไรนะ ความรักผมถึงไม่ได้เริ่มกับเค้าซะที ก็เพราะป๋วยนั้นแหละ ยังไม่อยากมีแฟน ไม่อยากจะมีคนรัก ผมเลยต้องบังคับเอาซะเลย เพื่อจะได้เริ่มต้นกัน......
ผมเริ่มคบกับป๋วยตอนเดือนตุลาคม......ดูเหมือนอีกฝ่ายจะไม่สมัครใจกับผมเราคบกันแบบออดๆแอดๆ ดุเหมือนผมจะหวังความรักจากเธอมากไปหน่อย ผมพยานยามทำเหมือนแฟนๆเค้าทำกันแต่เมื่อผมมาคิดดูตอนนี้มันช่างสิ้นคิดจริงๆเลย ทั้งการเดินจับมือป๋วย การหึงหวงป๋วยต่อผู้ชายคนอื่นมากเกินไป .......ดูเหมือนจะทำให้ป๋วยไม่เป็นอิสระ เเล้วทุกครั้งที่เกิดเรื่องผมมักจะงอนเสมอเหมือนผู้หญิง.

.....แล้วคนที่ง้อก็ไม่ใช่ใครก็คือป๋วย........ ป๋วยชอบถามผมหลายครั้งว่าทำไมต้องบังคับกันด้วย ผมมักจะตอบว่า เพราะความรักมันคือความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้ไง......ผมเลยต้องบังคับเธอมาคบกับผมฟังดูไม่เกี่ยวกันช่ายมั้ยล่ะ แต่มันก็คือข้ออ้างผมล่ะแต่ผมก็รู้สึกอย่างงั้นกับเธอจริงๆนะ..... ถึงแม้เราผมกับป๋วยะจเป็นแฟนกัน แต่ว่าเรา 3 คน ผม เบ๊น ป๋วย ก็ยังคงสนิทกันเหมือนเดิม กับบ้านเหมือนเดิมด้วยกันทุกๆวัน จนเมือ่วันหนึ่งเมื่อผมไปเจอเหตุการณ์หนึ่งเข้า ........
*
*
*
ผมชื่อเบ๊นครับ.......ความจริงผมรู้สึกบางอย่างว่าผมกำลังทำอะไรผิดต่อเพื่อนอยู่ ......ผมแอบชอบคนๆเดียวกับเพื่อนผมชอบ ......และตอนนี้เค้าก็เป็นแฟนกัน......ผมรู้สึกผิดจริงๆนะ มันเหมือนการทรยศเพื่อน......ผมเคยลองปรึกษาหลายๆคนแล้ว บางคนว่าผมผิดจริงๆ แต่บางคนก็พูดซะจนผมไม่รู้สึกผิด แต่ทุกครั้งที่ผมคิดเรื่องนี้ผมจะรู้สึกผิดทันที ......ผมแอบชอบป๋วยตั้งแต่แรกพบ .....เหมือนกับตุ้มเค้าเลยใช่มั้ยล่ะ ......แต่คนพูดก่อนมักได้เปรียบ ก่อนหน้าที่ผมจะบอกตุ้ม 5 วินาที ตุ้มก็ชิงตัดหน้าพูดออกมาเสียก่อน ....เราแอบชอบป๋วย ทำไงล่ะ ผมพูดไม่ออกน่ะสิ.....ได้แต่ผยักหน้าอืมๆ.....และคอยช่วยอยู่ข้างๆ คอยเป็นที่ปรึกษาให้กับป๋วยเพื่อให้เค้ามีความสุข ผมขอเพียงเท่านี้แหละ ป๋วยเล่าเรื่องตุ้มให้ผมฟังทุกเรื่อง

เค้าบอกว่าคุยกับผมแล้วสบายใจ เลยมาปรึกษากับผมบ่อยๆ ทั้งการบังคับให้คบกันของตุ้ม ......ป๋วยบอกผมว่า เค้าไม่อยากเสียมิตรภาพที่ต่อตุ้มไป.....เลยจำใจที่ต้องทำตาม ทั้งการบังคบเพื่อให้อยู่ ทฤษีแฟนของตุ้ม การทะเลาะกันบ่อยๆ มันทำให้ป๋วยอึดอัดใจจริงๆ.....ป๋วยมักจะหาเวลาโ?รศัพรึมาเจอผมเพื่อระบายบ่อยๆ จนวันหนึ่ง.......
เบ๊นเราว่าเราชอบเบ๊นล่ะ

คำนี้เล่นเอาผมตกใจไปเลย...... ป๋วยบอกว่าเวลาอยู่ข้างๆผมแล้ว ป๋วยจะสบายใจ รู้สึกโล่ง เหมือนปลดปล่อย......อืม.....ผมก็พูดไม่ถูกเลย ได้แต่อบกว่า แล้วตุ้มล่ะ ป๋วยคบกับตุ้มอยู่นะ.....ป๋วยก็พูดออกมาว่า เวลาที่อยู่กับตุ้มป๋วยมักรู้สึกแปลกๆ รู้สึกอึดอัด รู้สึกว่าคนนี้ยังไม่ใช่......เหมือนถูกบังคับนั้นแหละ.... วันนั้นป๋วยร้องไห้ออกมา.....ร้องไห้ออกมาจริงๆ.....มันทำให้ผมทนดูไม่ได้แล้ว.....

เหตุการณ์นั้นก็คือ....การที่เพื่อนสนิทมันทรยศผม......เรื่องมันเริ่มที่เบ๊นมาบอกผมว่า.... เบ๊นชอบป๋วยนะ..... ชอบตั้งแต่แรกพบเหมือนกัน......แต่กล้าที่จะบอกผม.....มันทำผมอึ้งไปเลย ในใจผมโกรธขึ้นมาทันที เพื่อนทรยศ เพื่อนทรยศ คำนี้ดังอยู่ในหัวของผม จะว่าผมใจแคบก็ใช่.....แต่ว่านี่แหละ....คือสิ่งที่ผมคิด

ใครมาแย่งของๆผมมันก็คือศัตรูแม้จะเป็นเพื่อนสนิท!! ผมเก็บอารมณ์อดกลั้นไว้ เดินออกมาอย่างรวดเร็วเพื่อเก็บอารมณ์ ตั้งแต่วันนั้นผมก็ไม่พูดกับเบ๊นอีกเลย......แต่เราก็ยังคงกลับบ้านด้วยกันเหมือนเดิม .....เพียงแต่การสนทนาจะมีแต่ต่างฝ่ายต่างกับป๋วยเท่านั้น.....

จนวันหนึ่งผมทนไม่ไหว ผมจึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ป๋วยฟัง รู้มั้ยป๋วยตอบว่าไง ตุ้ม ตุ้มบอกเองใช่มั้ยว่า ความรักคือความรู้สึกมันห้ามกันไม่ได้ แล้วทำไมเบ๊นจะไม่มีสิทธิชอบป๋วยละ ทำไมจะไม่มีสิทธิ ในเมื่อเบ๊นก็เป็นคนๆหนึ่ง ความรักน่ะมันเกิดได้ทุกเวลานะ แม้จะอยู่ในสถานะไหน ฝ่ายไหน ยังไง มันไม่ผิดหรอกที่จะมีความรัก ตุ้มเลิกคิดเรื่องนี้ แล้วคืนดีกับเบ๊น ป๋วยอยากเห็นเรา 3 คนสนิทกันเหมือนเดิม

......นี่คือคำที่ป๋วยอบกผม เจ็บ เจ็บใจจริงๆๆ แต่จะยิ่งเจ็บใจมากขึ้นก้เพราะ..... วันนี้ชั่วโมงพละมีการทดสอบสมรรถภาพร่างกาย มีการวิ่งแข่ง 500 เมตรจับเวลา....ผมก็ไม่ได้คิดไรหรอกนะ แต่เบ๊น .....เบ๊นมันท้าผมเล่นเกม ถ้าใครวิ่งแข่งชนะล่ะก็จะได้สั่งๆสิ่งๆหนึ่งกับอีกคน ผมวิ่งสุดแรงเกิดที่จริงผมเป็นนักกีฬาวิ่งด้วย เตเผลเป็นไงผม

แพ้ ผมแพ้ไอ้กระดูกเบ๊น!! รู้มั้ยมันสั่งผมว่าไร มันสั่งผมว่า.....ขอให้มันคบกับป๋วย 1 วัน !! เว้ยยยยโกรธชิบหายยยย พอมันพุดเสร็จผมวิ่งจะไปต่อยมันทันที แต่มันปากดีท้าแข่งอย่างอื่นต่อ เราไปต่อกันที่กระโดดไกล บาส ทุกอย่างๆ แล้วปรากฏไงรู้มั้ย ผมแพ้มันทุกอย่างไรฟ่ะ รึสวรรค์ส่งป๋วยไปคู่กับมัน!! ผลสุดท้ายผมก็ต้องยอม...

ยอมให้มันคบกับป๋วยวันหนึ่ง วันนั้นผมกับบ้านกัน 3 คนอีกครั้ง ผมเผลอหลับไป ตื่นมาอีกทีพบว่าตัวเองพิงป๋วยอยู่อดดีใจไม่ได้ แต่พอหันไปดูจ้างๆไอ้เบ๊นมันก็พิงเหมือนกัน !! แม่ง!!ชีวิต
ผมสั่งสอนไอ้ตุ้มให้มันรู้สำนึก เลิกนิสัยเอาแต่ใจตัวเองบ้าง รู้มั้ยว่า ตอนที่ผมคบกับป๋วย 1 วัน เป็นวันคริสมาสอีฟพอดี ที่ รรผมจัดงานคริสมาส มีการเต้นรำ การเขียนกระดาษปักใส่ต้นไม้อธิษฐาน ร็มั้ยผมแกล้งมัน ผมแกล้ง

มันผมเต้นรำคู่กับป๋วย ดุเหมือนป๋วยจะสมยอมไปด้วยโดยปริยาย ...... กินข้าวผมก็ป้อนป๋วยให้มันเห็นกันจะจะ ตกบ่ายผมก็ไปเขียนคำอธิฐาน ขอให้ผมกับป๋วยรักกันตลอดไป ให้มันทิ่มแทงใจมันเล่นๆ 555+ รู้สึกสะใจมันจริงๆ แต่พอตกเย็นนั้นมันก็เกิดเรื่องขึ้นจนได้ มันมาชกผม..... มันอบกว่าตอ่ไปนี้เราไม่ใช่เพื่อนกัน แรงมาก แรง

มากสำหรับผมที่จริง ผมไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องมันเป็นแบบนี้ แค่อยากสั่งสอนให้มันรู้สำนึก เลิกเอาแต่ใจ แคร์คนอื่นมั้งแค่นั้น.......
ผมชกเบ๊นต่อหน้าป๋วย.......แล้วผมก็จับมือป๋วยเดินออกมาทันที ดูเหมือนเบ๊นมันจะอึ้งที่ผมชกมัน ผมเหลืออดจริงๆๆ ผมรู้สึกสับสน ผมก็คิดสว่าเบ๊นเป็นเพื่อนผมคนหนึ่ง ผมรู้สึกผิด บางทีที่ผมทำทั้งหมดมันอาจจะไม่ถูกก็ได้

ที่ผมทำไปมันอาจจะแค่การเอาแต่ใจตัวเองของผมคนเดียว.....รู้สกึผิดตั้งแต่การบังคบป๋วยมาคบ เตเก้อดโมโหเบ๊นไมได้ทำเกินไปหน่อยแล้ว วันั้นผมร้องห้ออกมาจริงๆ ผมบอกป๋วยว่า .....ถ้าป๋วยชอบเบ๊น่ละก้ ผมก็ยินดี ยินดีที่จะ

ไป.... ที่เราคบกันมามันก็มีแต่การทะเลาะกันไปง้อกันมา เบ๊นเค้าก็เป็นคนดี สุภาพ สุขุม เรียนเก่ง ดีทุกอย่าง....ส่วนผมมันเลวๆ.....แต่ผมก็ต้องตกใจกับคำพุดของป๋วย ตุ้ม....ตุ้มคิดหรอว่าเบ๊นต้องการแบบนั้นน่ะ ผมงงกับคำของป๋วย ผมตอบกลับไปว่า ถ้ามันไม่ต้องการแล้วอะไรล่ะ ป๋วยบอกให้ผมกลับไปดูกระดาษอธิษฐานของเบ๊นที่อยู่

บนต้นคริสมาส ผมวิ่งกลับไปดุอีกครั้ง ขอให้ผมกับป๋วยคบกันตลอดไป ผมยังคงเห็นคำเดิม ผมดึงมันออกมาแต่แล้ว ล้อเล่น ขอให้ป๋วยกับตุ้มรักกันนานๆตลอดไป เลเวขอให้ไอ้ตุ้มมันรู้สำนึก เลิกเอาแต่ใจตัวเองซะบ้าง .....นี่คือด้านหลัง ผมเข้าใจผิดมาตลอดว่าเบ๊นอยากแย่งป๋วยไปจากผมที่จริงไม่ใช่.....เบ๊นไม่เคยคิดจะแย่งป๋วยไป

จากผมเลย เพียงแค่แอบชอบ และรักคนๆเดียวกับผมเท่านั้น ผมรู้แล้วผมวิ่ง ผมวิ่งไปที่สนามบาส แต่ผมก็ไม่เห็นเบ๊น ทุกทีเบ๊นจะอยู่ที่นี่ ผมรู้สึกเสียใจที่ชกเบ๊นลงไป ผมมองไปรอบๆ ....
พลั๊ก ลุกบาสมาโดนหัวผม

ไงตุ้มมาเล่นบาสกันมั้ยเพื่อน ....เบ๊นยืนยิ้มกับ ผม ตอนนีเผมรู้สึกผมรักเพื่อนคนนี้จัง .....รักมาก บางทีอาจจะมากกว่าป๋วยซะอีก......รี่แหละ คำว่า.....มิตรภาพ
ตอนนี้ผม ป๋วย ไมได้เป็นไรกันมากกว่าคำว่าเพื่อนอีกแล้ว ตอนนี้ผมเชื่อในคำว่ามิตรภาพ มันดูฟังมีความหมาย และมีพลังกว่าคำว่า คู่รัก ......มากหลายเท่านัก

ที่จริงอยากเเต่งเเบบเบ๊นกะตุ้มคู่กันอ้ะตัว......ไปเเละ นอน =w= พรุ่งนี้ไป ม กรุงเทพ~~ตื่นเต้นจัง ตื่นเต้นมากๆ (ลางสังหรณ์เเบบนี้คงได้เข้าที่นี้เเหงๆ....) กร๊ากให้ดีขอให้วันนี้ฝันเห็นงูรัดด้วยนะกร๊ากๆ = 3=

edit @ 11 Oct 2007 17:08:06 by SHIKAK