ชิส์...ก๊าก

ก่อนที่คุณจะอ่านเรื่องนี้ คุณควรอ่านเรื่อง สวน ตรงข้าม ความทรงจำสีเทา เเละ Distance เสียก่อน
เพื่อความเข้าใจยิ่งขึ้น เเต่ไม่อ่านก็ไม่เป็นไรครับ

ผมเชื่อนะว่าคนเรา
เกิดมาพบเจอกันไม่จำเป็นที่คนที่เรารัก
จะต้องเป็นคู่ของเราเสมอไป
อาจจะเข้ามาหาเราเพื่อบางสิ่งบางอย่าง
เเละเราก็เข้าไปหาเขาเพื่อบางสิ่งบางอย่างเหมือนกัน
*
*
ผมรู้สึกว่าเธอดูเปลี่ยนไป
ตั้งเเต่วันที่เราถกเถียง เเละสัญญากันเรื่อง distance
เธอดูเงียบเเละเหม่อลอย ทำไมกันนะ
ผมไม่รู้ว่าอะไรมาเปลี่ยนให้เธอเป็นเเบบนี้
แต่ผมรู้สึกเเย่ ที่เธอดูเหม่อลอยกับผม
เเละตอบผมเพียงเเค่ถาม เเละตอบ
ยามเธอเงียบเเละสายตาเหม่อลอยนั้น
ดูเหมือนเสื้อสีเทาที่เราร่วมใส่มันจะสีหม่นลงไปด้วย
เธอไม่ร่าเริง ไม่จับตัวผมกระโดดสองขาพร้อมกันเหมือนเดิม
คาปูชิโน่เเก้วที่วางข้างเธอ ดูละลาย เเละเจือจาง
เธอคงจะมีเรื่องที่จะต้องคิด เรื่องที่วกวนในใจ
ผมอยากจะรู้จัง ว่าเธอมีสิ่งใดอยู่
*
*
ฉันจะเลือกสิ่งใดดี
ความรักที่ดูจะมีความสุข รู้สึกดีตอนนี้ กับรักเเรกที่ฉันปรารถนาตลอดเวลา
ตั้งเเต่ที่เขาโทรมา รักแรกของฉัน
มันเหมือนทำให้ฉันวกลงกลับไปในที่เดิม
ฉันคิดถึงบรรยากาศตอนนั้น ร้านก๋วยเตี๋ยวนั้น
เสื้อสีขาว ร่มสีส้ม
เสียงของเขายังคงทำให้ฉันใจสั่นเสมอ
สัมผัสที่ฉันต้องการจากเสียงเขา
ยิ่งฉันได้สัมผัสมันครั้งหนึ่งเเล้ว
ก็เหมือนมันยิ่งทำให้ฉันต้องการสัมผัสมันมากยิ่งขึ้น
เขาเเค่ขอให้ฉันให้โอกาสเขา
เขาสารภาพมาทั้งหมดว่า
เขาเป็นโรคขาดความมั่นใจอย่างสูง
เขาคิดว่าเขาไม่หล่อ เขาไม่ดี
เขากลัวฉันจะเลิกรักเขา กลัวความรักจะต้องจบลง
ด้วยสีหม่น เขาจึงหายไปตั้งเเต่วันนั้น
ตอนนี้ใจฉันนึกถึงเเต่เขา โหยหาเเต่เขา
แต่ฉันจะทำยังไงดีในเมื่อเสื้อสีเทา คาปูชิโน่ เเละคนที่อยู่ข้างๆฉัน
ตอนนี้ เขารักฉันหมดใจ เขาช่วยเติมเต็มฉัน
ฉันไม่เข้าใจตัวเองจริงๆ ทำไม ทำไมกันนะ
ฉันถึงต้องคิดถึงเเต่ความรักครั้งเเรก
แต่คนเเรกเท่านั้น
ขอโทษนะชิน......ที่ฉันทำตัวเเย่เเบบนี้
แต่ฉันทนไม่ไหวเเล้ว ที่จะเปิดความรู้สึกที่อัดอั้นออกมาจากใจ
ที่มีต่อความรักครั้งเเรก
รักครั้งเเรกที่ตรึงใจฉันตลอดเวลา
รักครั้งเเรกที่ยังคงซ้อนภาพ ทับซ้อนเธออยู่ตลอด
มันบังคับ ดลใจ
ให้ฉันถามคำถามนี้กับเธอออกมา
"เธอจะเลือกไรน่ะชิน ระหว่างรักครั้งเเรกที่สมหวัง
กับการเดินต่อความรักที่เป็นอยู่ของเราตอนนี้"
*
*
หลังจากที่เธอดูเงียบเเละเหม่อลอยอยู่นาน
ในที่สุดเธอก็เปิดปากเเละพูดคำถามออกมา
ผมดูออกทันทีที่เธอเป็นอยู่ตอนนี้
เขาคนนั้นกลับมาหาเธอเเล้ว
เขาคนเดียวที่เธอรัก
เขาคนเดียวที่เธอโหยหา
ผมก็เหมือนร่างเสมือนของเขา
ผมรู้ว่าถ้าผมรั้งเธอไว้
เธอก็คงเหม่อลอยเเบบนี้
เธอคงจะเศร้า เเละคิดถึงโหยหาเเต่รักครั้งเเรก
"ผมจะเลือกรักครั้งเเรก" ผมฝืนใจพูดออกไป
"ทำไมน่ะ"
"เพราะรักครั้งเเรกสำหรับผม มันเป็นรักที่บริสุทธิ์
เเละตราตรึงที่สุด เป็นรักที่เป็นสีขาวบริสุทธิ์
ทุกคนย่อมหวัง เเละอยากสมหวังกับรักครั้งนี้
เเต่จะมีสักกี่คนนะที่สามารถสมหวังกับมัน ถ้ามีโฮกาส
เลือกได้ผมคงเลือกที่จะทำรักครั้งเเรกให้สมหวัง"
ผมพูดอะไรออกไปได้ไงนะ เธอเงียบไป
ผมไม่รู้เธอรู้สึกไง บางทีเธอออาจจะดีใจที่ผมพูดำกับเธอเเบบนี้
"เธอไม่เสียใจ เหรอ ชิน ที่ฉันจะต้องกลับไปหารักครั้งเเรก
จะต้องจากเธอไป"
"ผมไม่เสียใจหรอก ผมรู้สึกว่าการทื่เราเจอใครสักคนที่เดินเข้ามาหาเรา
รึการที่เราเดินไปหาเขา มันเหมือนกับเราเข้าไปทำอะไร เข้าไปเติมเต็มอะไรให้กับเขาคนนั้น
เเต่เราไม่รู้นี่ครับ ว่าเราทำหน้าที่อะไร
บางคนเข้ามาหาคุณ เพื่อเติมเต็มคุณ เเต่บางคนเดินเข้ามาหาคุณเพื่อให้คุณเติมเต็ม
เหมือนคุณตอนนี้ที่เข้ามาหาผมเพื่อให้ผมเติมเต็มให้คุณ
ส่วนผมก็มีหน้าที่ๆจะเติมเต็มให้คุณ
ผมรักคุณมากเเค่ไหน เเต่นั้นคือหน้าที่ของผม
บางทีคุณอาจมีหน้าที่เติมเต็มให้เขาก็ได้นะ"
ผมฝืนพูดคำๆนี้ออกไป รู้ไหมใจผมเป็นยังไง มันสั่นเเละเต้นระรัว
เธอคือรักครั้งเเรกของผม ผมอยากจะร้องไห้ปลดปล่อยความรู้สึก
ผิดหวัง ความรู้สึกอึดอัดเเบบนี้ออกมา เเต่ตอนนี้ ตอนที่ผมอยู่หน้าเธอ
ผม ทำ ไม่ ได้
"ขอบคุณนะ ฉันจะยังจดจำเธอนะ ชิน บางทีขอเวลาฉันหน่อย
ฉันอาจจะรู้สึกตัว ฉันอาจจะลืมเขาได้
ฉันรู้ว่าในใจฉัน ก็มีเธออยู่ในใจ ขอเวลาฉันเดินไปกับเขา
บางทีมันอาจเป็นการลบภาพเขาออกไปจากตัวฉัน
ขอเวลาฉันนะ......ขอบคุณนะ"
เธอเดินจากเก้าอี้ม้านั่งยาวไป
ผมรู้ว่าเธอเดินไป เธอต้องกำลังร้องไห้
เหมือนกับผมตอนนี้
ที่ร้องไห้อยู่ข้างหลังเธอ
โดยที่เธอจะไม่คิดเเละหันหลังกลับมามองผมสักนิด
เธอคือรักเเรกของผม
ผมจะไม่มีวันลืมชื่อคุณ
ผมจะยังคงจดจำคุณไว้
(Your name never gone)
"ต้อง"
*
*
ที่จริงผมกะจะลงเรื่อง M&N special edition ให้จบก่อน แต่บังเอิญไปเข้าบลอค
คนๆหนึ่ง เเล้วดันอ่านเเล้วคิดลึก เเละอินไปตามที่เขาเขียน เลยอยากจะเขียนเรื่องนี้ขึ้นมา
(ความจริงเรื่องนี้ตัน พอไปอ่านบลอคคุณเลยคิดออก ขอบคุณมากครับ)
มันอาจจะไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้ ไม่เหมือนเรื่อง ความเหงาของคุณ แต่ผมเป็นกำลังใจให้คุณนะ
สู้ๆนะครับ ผมยังคงอยากเห็นคุณสดชื่นเหมือนก่อน
อย่างน้อยก็โอส่ามาเขียนบลอคที่เดียวกัน ได้เเลกเปลี่ยนความคิดกัน
ก็อยากให้คุณมีความสุขครับ
เอ่อส่วนเรื่องชื่อตัวละครขอโทษด้วยนะ ผมนึกหน้าพระเอกกับนางเอก
เป็นคุณทั้งสองจริงๆ ผมขอโทษด้วยนะ......