เพื่อนสนิท
posted on 03 Oct 2005 00:05 by shikakไม่รู้ทำไมกันนะ ผมถึงอินกับหนังที่ชื่อ เพื่อนสนิท หลังจากที่ผมดูมันจบ น้ำตาของผมก็ได้ไหลออกมา ไม่ใช่เพราะตัวหนัง แต่เพราะมันช่างเหมือนกับผมเหลือเกิน..
ผมรู้จักกับเขาทางอินเตอร์เน็ต ในหลูบแคบๆบน msn ในช่วงปลายๆเมษาปี 2547 เพื่อนผมได้ลากผมไปสู่ที่ๆเขาอยู่ ไม่รู้ทำไมกันนะในห้องนั้นมีผู้คนมากมายไปหมด แต่มีเพียงเขาที่เงียบ และผมก็เริ่มที่จะโชว์พาวความเป็นเกย์ที่ผมกำลังหลงระเริงอยู่ตอนนั้น ทั้งย่ะ ทั้งค่ะ ที่ผมใส่ลงไปในห้องนั้น จนเขาออกมาพูดคำแรกกับผมว่า เป็นเกย์แล้วสนุกไหม .......
ฟังดูง่ายๆแต่มันก็ทำให้ผมรู้สึกแปลกๆไรสักอย่างแหละ ผมเริ่มต่อปากต่อคำกับเขา
เขาไม่แอด msn ผม แล้วผมก็ไม่ได้แอดเขา แต่ผมจำเมลเขาได้ขึ้นใจ ไม่ร็ทำไมนะ ทุกๆวันตอนนั้น อาจเพราะเขามีเอกลักษร์ดีมั้ง เขาจะใช้อีโมหน้าตึงลูกตากลมที่อยู่ใน msn นั้นนำหน้าตลอดเวลา เขาชอบพูดกระแทก ชอบพูดคำลงท้ายว่าว่ะ ผมลากเขาโดยใส่เมลเขาทุกวันๆช่วงปิดเทอมนั้น แล้วผมก็รู้แล้วล่ะ ว่าผมแอบชอบเขาตั้งแต่ตอนที่ผมเพียงแค่ได้คุยกับเขา โดยที่ผมยังไม่เคยเห็นหน้า....... ผมแอบชอบเขาจริงๆนะ
ทุกๆวันของผมเปลี่ยนไป อาจเพราะผมรู้สึกดีกับคนอื่นง่ายๆ และอาจจะใจง่ายด้วยล่ะมั้ง ผมคิดถึงเขาตลอดเวลา
แมว แมว ชื่อที่เขาให้ผมเรียก ผมมักฟังเพลงความลับตลอดทั้งวัน ไม่รู้เพราะอะไร ผมไม่สามารถเลิกฟังเพลงนี้ได้ ฟังไปก็นึกถึงเขาไป..... ผมเคยลองถามเขาหลายอย่างชื่อเล่นจริงๆรึอะไรต่างๆ แต่เขาก็ไม่บอกผม เขาบอกเพียงว่า เขาเป็นบุคคลนิรนาม แต่จะว่ายังไงผมก็หลงรักแมวเข้าให้แล้วล่ะ วันหนึ่งเพื่อนผมเขาก็โทรมาบอกผมว่า
เขาเห็นแมวแล้วล่ะ
ผมก็ถามเขาว่า เป็นไง
อ้วนๆดำ ๆ
ผมได้ยินคำนี้ แต่สิ่งที่อยู่ในใจผมกลับไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย ผมกลับมาบ้านเพื่อขอรูปเขาดู เขาก็แค่พูดว่า ถ้าแอดตั้งแต่แรกก็เห็นไปแล้ว ผมก็แอดเขาแต่ผมก็ยังไม่เห็น ....... ความสัมพันธ์ของผมและเขาก็เริ่มมากขึ้นล่ะมั้ง
วันหนึ่งคอมเขาเสีย เขาโทรมาบอกให้ผมช่วยเล่นเกมในเน็ตให้หน่อยนั้นแหละคือ เสียงของเขาที่ผมได้ยินตอนแรก
เสียงหล่อว่ะ.....ผมคิด ผมมักจะถามเขาว่าหน้าตายังไงเขาก็มักจะบอกว่า เขาหน้าอ้วนๆดำๆ เขาไม่หล่อ เขาไม่หล่อ เขาพูดแค่นี้ แต่เหมือนจะเป็นครั้งแรกที่ผมคุยกับผ็ชายแล้วถูกคอล่ะมั้ง ผมคุยกับเขานานมาก เป็นครั้งแรกที่ผมคิดว่า ผมก็เข้ากับผู้ชายได้เหมือนกัน จนในที่สุดผมขอสิ่งตอบแทนที่ เขาให้ช่วยเล่นเกม ผมถามเขาว่า ชื่อเล่นชื่ออะไรน่ะ เขาก็เลี่ยงๆไม่ตอบผม แต่เขาก็คงจนมุมล่ะมั้ง ในที่สุดเขาก็บอกว่า
เขาชื่อ ชิน ชื่อชินเหรอ ในที่สุดผมก็รู้ชื่อเขาแล้ว ชิน ชิน ชิน.....
ความสัมพันธ์เราก็คงสนิทกันเรื่อยๆ ไม่ร็ทำไมนะ รู้แต่ว่า เกิดมาผมเพิ่งมีเพื่อนสนิทที่เป็นผู้ชายก็ครั้งนี้ครั้งแรก แต่ผมกลับแอบชอบเขาตั้งแต่แรกพบใน msn นั้นเหมือนกัน ผมคุยกับเขาทุกวันๆ ทั้งๆที่ตอนนี้ผมก็เป็นโรคร้ายอยู่ ผมกลัว ผมกลัวสูญเสีย ผมร้องไห้ทุกวัน แต่ไม่มีใครที่ดูผมออกว่าผมเป็นแบบนี้ จนวันหนึ่งที่ผมทนม่าไหว ผมระบายให้เขาฟังทุกอย่าง เรื่องความกลัวของผม เขาคือคนแรกที่รู้ เขาคือคนแรกที่ผมระบายออกมา ความร็สึกที่ระบายออกมาถึงเรื่องที่ผมเป็น กลัวสูญเสีย....... การทำไรซ้ำๆๆ เขาไม่บอกอะไรผมมาก เขาแค่พูดกับผมว่า....
สู้ต่อไปนะ
ดูเหมือนเขาจะเป็นคนดี หลังจากที่ผมระบายกับเขา เขาก็อยากให้ผมมาเจอเขา ผมก็อยากไปเจอเขาจริงๆนะ และผมก็ได้เจอเขาจริงๆด้วย วันนั้นที่สยาม วันที่ผมเจอเขา เขาใส่เสื้อสีขาว หน้าตาของเขา คิ้วหนาๆตั้งๆ ดวงตากลมโต หน้าเข้มๆ สูงๆ .....นั้นคือหน้าตาเขา วันนั้นเขาก็ถามผมเกี่ยวกับเรื่องที่ผมเป็น ว่าผมเป็นอะไร กลัวอะไร
รวมถึงเรื่องที่ผมเป็นเกย์ แต่ไม่รู้เพราะอะไรนะ ผมก็บอกปัดๆเขาไป อาจเพราะผมกลัวที่เขาจะไม่คบกับผม ถ้าผมเป็นเกย์ รึเขาจะรู้ว่าผมแอบชอบเขา เขาพาผมไปพันทิพ เรานั่งคุยเงียบๆ อาจเพราะผมยังตัวสั่นที่ได้คุยกับผู้ชายแปลกหน้าคนนี้ แต่เขาก็เป็นคนดี ผมรู้สึกดีมากๆที่เขาบอกว่า เขาห่วงผม และคำว่า สู้ต่อไปของเขา
ดูเหมือนเขาจะสอนให้ผมเป็นผู้ชายมากขึ้น คำพูดย่ะ ค่ะ ที่ผมมักใช้เมื่อตอนคุย msn ก็ค่อยๆหายไปเมื่อมีเขาอยู่ ผมรู้สึกว่า ผมเป็นผู้ชายจริงๆ ผมพูดครับ ผมคุยอะไรที่สามารถสื่อกับผู้ชายได้ โดยกับเขา รู้มั้ยมันคือความสุขมากๆเลย ผมไม่เคยรู้สึกดีกับผู้ชายคนไหนมากเท่านี้ เขาไม่น่ากลัว ไม่แกล้งผมเหมือนตอนเพื่อนประถม ผมไม่ต้องเป็นเบ๊ ไม่ต้องร้องไห้โดนแกล้ง แต่เสียอย่างหนึ่ง เขาเป็นคนพูดตรงมาก.....
ไม่รู้ทำไมกันนะ ผมกลับเป็นฝ่ายที่ปลอบเขามากกว่าแล้วเขามักคิดมาก และบอกผมว่า เขาไม่หล่อๆ เขาเล่าเรื่องแฟนเก่าแน่นอน เป็นผู้หญิง และคนอื่นๆ เขาเลิกกัน อดีตต่างๆที่กลับมาทำร้ายเขา ทำให้เขาคิดมาก เพียงแต่ให้เขาโทษตัวเองว่า เขาไม่หล่อ..... อะไรกันผมคิดในใจ ผมอยากจะบอกเขาว่า คุณเป็นผู้ชายที่หล่อที่สุดในโลกสำหรับผมเลย แต่ผมก็บอกไม่ได้หรอก ผมได้แค่บอกเขาว่า หล่อ นายหล่อ อะไรประมาณนี้..... ซึ่งเขาก็มาระบายกับผมทุกๆวัน เรื่องเขาหล่อเขาไม่หล่อ และเขาก็ให้ผมช่วยเพราะเขาจะจีบเพื่อนผมใน msn....
ผมก็ไม่รู้จะทำยังไงได้แต่เออออช่วยเขาตามไปด้วยผมก็พยายามช่วยเขาที่สุดเท่ที่ผมทำได้ แต่เขาเป็นคนที่ไม่มีความมั่นใจเอาซะเลย เขาคิดว่า เขาไม่หล่อๆ เขาเลยไม่ทำอะไรสักอย่าง ผมก็ช่วยเขา ให้เขาได้บอกรักกับคนนั้นไป ทั้งๆที่ผมก็รู้อยู่ ว่าผมก็แอบรักเขาเหมือนกัน แต่ผมไม่รู้จะทำยังไง อาจเพราะเห็นเขาแบบนี้ล่ะมั้ง เขาไม่มีความสุข บางทีผมอาจอยากให้เขามีความสุขด้วยล่ะมั้ง ผมจึงทำแบบนี้ ทั้งๆที่ใจผมมันกลับสั่น และน้ำตากลับชอบไหลๆตอนดึกๆที่อยู่คนเดียวทุกๆคืน
ผมรู้ ว่าผมกับเขาไม่มีทางหรอก ผมช่วยเขาให้คบกับเพื่อนผม แต่ดูเหมือนเพื่อนผมเขาจะเป็นพวกเก็บคสามรู้สึกดีเยี่ยม เงียบๆ ทำให้เขาทั้งสอง ไปด้วยกันไม่ได้ล่ะมั้ง แต่นั้นล่ะ ทำไมผมมีความสุขขึ้นมานะ ผมรู้สึกตัวเองเห็นแก่ตัวจัง..... เขาเริ่มชวนผมมาเขียนบลอค บลอคแห่งนี้ แหละ แล้วเขาก็เขียนบลอคด้วย แต่บลอคก็ทำให้เรามีเรื่องกันบ่อยๆ เพราะคนเม้นบลอคผมเยอะล่ะมั้ง เพราะผมมีเพื่อนๆเยอะผมก็ส่งให้เพื่อนๆผมเม้น ผมไม่รู้เชขาเป็นไร แต่ดุเหมือนเขาจะอิจฉาผม เขาก็มักพุดกระทบผมบ่อยๆ วิจารณ์บลอคผมแรงๆ ไม่มีตัวของตัวเองมั้งล่ะ อะไรบ้างล่ะ
ผมก็ชักจะทนเขาไม่ค่อยจะไหวแล้ว เราก็มีเรื่องกัน แต่ทุกๆครั้งผมก็ต้องมาอ้นวอนขอโทษเขาทุกครั้ง เพราะเวลาผมโกรธกับเขา รึเขาไม่พูดกับผม ผมก็มักจะเศร้า ไม่รู้เพราะอะไร ผมร้องไห้ๆ ผมหัวตื้อๆ แต่นั้นล่ะแสดงว่าเขามีความสำคัญกับผมมาก และเขาก็หายโกรธผมทุกครั้งเเละเขาก็ทำให้วันเกิดของผมมีความสุขด้วยการโทรมาบอก เเฮปปี้เบิดเดย์ คนเเรก
ดูเหมือนผมจะเจอเขาบ่อยๆ เขาพาผมไปที่ต่างๆ ไปนั่งคุยกัน ไปนั่งคุยกับพระเก้าวัด ผมเคยถามเขาว่า เขาเห็นผมเป็นอะไร เขาเห็นผมเป็นเพื่อนสนิทที่คอยให้คำปรึกษา..... ประโยคนี้ที่ทำให้ผมตระหนักตลอดเวลา ว่าผมรักเขาแค่ไหน เขาก็ไม่รักผมได้ เขาไม่ได้เป็นแบบผม...... เขาไม่ได้ชอบเพศเดียวกัน..... สิ่งที่ผมตระหนัก ผมกับเขา คุยกันทุกวัน ทางเน็ต โทรศัพท์ เจอกัน ..... มันก็เป็นได้แค่เพียงเพื่อนสนิทเท่านั้นแหละ.....ผมรู้ แต่ผมก็ตัดใจไม่ได้ ผมห้ามหัวใจตัวเองไม่ได้ เขามักโทรมาหาผมตอนดึกๆ เขายิงมา ผมก็ต้องโทรกลับตลอด คอยพูดกับเขาว่า เขาหล่อ เขาไม่เป็นไร คอยให้กำลังใจเขา ปรึกษาให้เขา แต่โรคร้ายของผมก็เข้ามาเรื่อยๆจนผมคิดว่า
ผมสูญเสียบางสิ่งบางอย่างให้เขา.....
ทุกอย่างก็ยังคงดำเนินไปเรื่อยๆ บลอคเขาได้รับความนิยม ขึ้นอันดับ ผมก็ยังคงเตี้ยมๆอยู่แถวนี้ แล้ววันหนึ่งเขาก็บอกผมว่า เขาเจอแล้ว เขาเจอคนเของเขาแล้ว เจอกันในบลอค ...... เขาบ่นถึงคนๆนั้นทุกวัน ซึ้งผมก็รับ และคอยบอกให้เขาลองจีบคนนี่นดู ผมพยายามทุกอย่างที่จะช่วยเขานะ ทั้งๆที่หัวใจของผมก็ยังคงรักเขาเหมือนเดิม..... แต่มันคงได้เท่านี้ที่ผมกับเขาจะได้ เพื่อนสนิท ที่ปรึกษาเท่านั้น ผมคอยบอกเขาให้เขาลองจีบ ให้กำลังใจ ในที่สุดเขาก็กล้า แล้วเขาก็จีบติด เป็นแฟนกัน ความสุญเสียที่ผมคิด ว่า ผมสูญเสียบางสิ่งบางอย่างมันก็เข้ามาทำร้ายผม ผมเศร้า ผมร้องไห้ อาจเพราะเขาไม่สนใจผมแล้ว เขาสนใจแต่คนของเขาเท่านั้น...... เขาไม่ค่อยมีเรื่องมาระบายมาปรึกษา ผมก็เหมือนไม่มีค่า.... จนในที่สุดวันหนึ่งผมก็บอกเขาว่า
ผมรักแมว
หลังจากที่ผมบอกรักเขาไป แต่ดูเหมือนเขาก็จะไม่ตอบกลับมา เขาก็ยังเป็นห่วงผมเหมือนเดิม ช่วงนั้นผมเป็นหนักผมอารมณ์ตก ผมเศร้า ร้องไห้ หัวตื้อ เขาก็พาผมไปกับแฟนเขาไปที่ต่างๆ แต่ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ผมไม่สามารถพูดอะไรได้ มีเพียงเขาสองคนเท่านั้นที่พูดกัน แฟนเขาเป็นคนดีมาก ดีทุกอย่างเลย ผมคิดว่าเขาโชคดีแล้ว ผมควรที่จะตัดใจให้ได้ .....แต่ดูเหมือนผมจะทำไม่ได้ ผมเริ่มทำตัวน่ารำคาญ เริ่มบอกว่า ผมเป็นที่ปรึกษาเท่านั้น เขาไม่เห็นค่าผม อะไรประมาณนั้น เพราะดูเหมือนเขาจะสนใจผมเพียงแค่ผมมีประโยชน์กับเขา ผมคิดแบบนั้น ยามที่เขาไม่มีเรื่องทุกข์เขาก็ไม่มาหาผม......
แต่ดูเหมือนว่าเขากับแฟนจะไปด้วยกันไม่ได้ อาจเพราะเขาคิดมาก เขาคอยกังวลเรื่องตัวเองอยู่ ผมจึงต้องเป็นที่ปรึกษาอีกครั้ง ผมก็พยายามทำให้ดีที่สุด แต่ดูเหมือนเขาจะโทษผม เพราะนายแหละ ไหนอบกเขาดียังงั้นไง.... ผมเศร้า มันเหมือนความผิดผม......ที่คอยให้คำปรึกษาจนเขากล้าที่จะดำเนินความรักของเขา ผมไม่ร็จำยังไง ดูเหมือนเขาจะเปลี่ยนเมลใหม่ เปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์ใหม่หมด โดยที่ไม่บอกผม ผมไม่ร็จะทำยังไง ได้แต่เข้าไปบลอคใหม่อีกบลอคของเขา แล้วทำตัวน่ารำคาญ คอยเขียนเรื่องเก่าๆที่เขาทำกับผม แล้วผมทำกับเขา
เพื่อนสนิท
สู้ต่อไป
ความลับ
หน้าเวอเทรดที่เรามักไปนั่งคุยกัน....
ที่ปรึกษา......
แมว
จนผมพูดกับเขาแรงๆ และใรที่สุดผมก็เขาคงจะเรียกได้ว่า ขาดกันล่ะมั้ง.....
ผมขาดกับเขา ผมไม่รู้จะทำยังไงสิ่งที่ผมทำได้ คือ เบี่ยงเบนความสนใจ ผมไปสนใจ ผมไปบ้าเอเลจาห์
ผมพยายามทำตัวมีความสุข แต่ผมไม่มีเพื่อนสนิทคนนี้.....ไม่มีแมว ผมรักคุณจริงๆ ผมไม่เคยรักผู้ชายคนไหนมากเท่านี้มาก่อน
รู้ไหม คุณคือ ผู้ชายคนแรก คนเดียวในตอนนี้ที่ผมรัก ผมรักคุณจริงๆนะ ผมรักคุณตั้งแต่ตอนที่คุณคุยกับผมครั้งแรก ตั้งแต่ผมยังไม่เคยเห็นหน้า คุณสอนผมหลายๆอย่าง สอนให้ผมเป็นผู้ชาย สอนให้ผมเลิกหลงผิดต่างๆ คอยอยู่ข้างๆผมคอยบอกผมว่า สู้ต่อไป ซึ้งผมก็ได้ทำให้คุณเหมือนกัน คุณทำให้ผมชอบแมว คุณทำให้ผมเริ่มรู้จักความรัก ผมขอโทษนะ ถ้าผมเคยทำตัวน่ารำคาญ แต่เพราะผมรักคุณล่ะมั้ง..... ผมขอโทษ แต่ทุกวันนี้ ผมก็ยังคงรักคุณอยู่ ผมพยายามที่จะติดต่อคุณ แต่คุณก็ไม่เคยตอบผมกลับมาเลยสักครั้ง อาจเพราะคุณเห็นว่า ผมอยู่กับคุณผมจะทุกข์ป่าวๆล่ะมั้ง ผมพยายามคิดในทางที่ดี ตอนนี้ผมก็ยังคงรักคุณอยู่นะ มีคนเข้ามาหาผมมากมาย แต่สิ่งเดียวที่ผมไม่ลืมคือ ผมไม่ลืมคุณ ไม่มีใครแทนคุณได้ คุณ คือรักครั้งแรก คุณคือเพื่อนสนิทที่สุดของผม แม้มันจะเป็นช่วงเวลาเพียงแค่ปีเดียว ทุกๆวันนี้ผมก็มักจะแต่งเรื่อง แล้วผมก็มักจะคิดถึงคุณทุกครั้ง คุณจึงมักจะซ่อนอยู่ในฟิคผมตามจุดต่างๆ ผมยังคงนึกถึงคุณอยู่ ทุกวันนี้ ผมไม่ใจเต้นกับใคร ผมรู้สึกดีๆกับใครๆได้ แต่ทำไมกันนะมันถึงไม่เท่าคุณ.. ทำไมกันนะ บางทีผมยังมองคนที่เข้ามา แล้วยังมองเขาซ้อนทับกับคุณ บางที....อาจเพราะ ผมไม่อาจลืมคุณได้ คุณคือ เพื่อนสนิทผู้ชายคนเดียวของผมนะ ...... ผมแค่อยากจะเขียนและเก็บมันไว้ ...... ในความทรงจำเล็กๆของผม กับผู้ชาย กับความรักครั้งแรกที่เป็น เพื่อนสนิทผู้ชายคนเดียว....... แม้ว่าคุณอาจจะเกลียดผมมากล่ะมั้งตอนนี้ แต่ผมก็ยังคงลบความรู้สึกของผมได้ ผมยังรอคอยคนที่จะคอยมาเติมเต็มผม ..... ผมยังคงรอคอยอยู่นะ .....
และจะรอคอยตลอดไป.....
ป.ล เพื่อนสนิทหนังดีมาก ไม่ควรพลาด 8.5/10 เพียงเเค่เดาง่ายไปหน่อยเท่านั้นบางช็อต
)
อ่านแล้วเหมือนกำลังนั่งมองกระจกเลย -*- ....สะท้อนกลับหมด
#1 By AERIAL RAVE on 2005-10-03 00:10