ชิส์...ก๊าก

Real life

ผมเข้าใจสิ่งที่ผู้คน เเละสิ่งที่ผมเฝ้าเขียน สิ่งหนึ่งเเล้ว
ผมเข้าใจ เเละรู้สึกเเล้ว
ว่าเวลาทำสิ่งนี้มันเป็นอย่างไร
"การปลดปล่อย"
ผมได้ปลดปล่อยความรู้สึกบางอย่าง ผ่านลิ้นออกมา
มันทำให้ผมเพ้อ จนผมต้องทำ
ความรัก ความหลงอารมณ์ทางเพศ ?
ผมไม่เข้าใจมันหรอก ว่ามันคืออะไร
อาจเพราะมันปนกันมั่วไปหมด
แต่ผมทำมันไปเเล้ว
ผมเพ้อ ผมดิ้นพล่านในใจ
ที่จะเเสดงมันออกมา
ลิ้นที่เลียเเตะลงไปที่ใบหูของเขา
ผมเข้าใจความรู้สึกของตัวละครที่ผมสื่อสารด้วยการ เลียหูเเล้ว
เท่านี้ก็เพียงพอที่ผมจะสัมผัส
สิ่งที่ออกมาจากปลายลิ้น
มันเป็นสิ่งที่น่าค้นหานะ สำหรับผม
ผมอยากทำอีกจัง อยากเลียหูคนที่ผมรัก
อยากถ่ายทอดมันออกมาอีกครั้ง
ใบหน้าที่เสียดสีเขา หลังจากเลีย
ทำให้ผมปลดปล่อยสิ่งที่เรียกว่า ข้อห้าม
ผม"เพ้อ" ออกมาด้วยความสุข
*
*
*
Fiction
ก่อนที่คุณจะอ่านเรื่องนี้ คุณควรอ่านเรื่อง สวน ตรงข้าม ความทรงจำสีเทา
DistanceYOUR NAME NEVER GONE และเพ้อ เสียก่อน
เพื่อความเข้าใจยิ่งขึ้น เเต่ไม่อ่านก็ไม่เป็นไรครับ

ฉันเลือกรักแรก
แทนความสุข และทุกสิ่งที่เขาทำให้ฉัน
แต่นั้นมันคือสิ่งที่ฉันปรารถนา
ขอโทษนะ
แต่นี่คือทางของฉัน
(That my way)
*
*
ฉันเลือกชุดที่จะใส่ไปเจอรักแรกของฉัน
แน่นอนว่ามันต้องเป็นชุดแหง่ความทรงจำ
เสื้อยาวสีขาว
ร่มสีส้ม ถึงแม้ฝนจะไม่ตก แต่ฉันก็จะทำ
เพื่อให้ความทรงจำในวันนั้นมันย้อนกลับมา
ให้ฉันรู้สึกกับเขาได้เหมือนเดิม
ฉันซดกาแฟหนึ่งถ้วยก่อนจะออกจากบ้าน
ดูเหมือนฟ้าฝนจะเป็นใจให้ฉัน
ฝนตกปอยๆเหมือนกับวันที่เขาหายไป
มันทำให้ฉันคิดถึงวันนั้นจัง
มันดูเหมือนฉันอยากจะอยู่ และคงอยู่ในวังวนเดิมๆกับเขา
แต่ครั้งนี้คือการเริ่มต้นใหม่
ฉันนั่งรถไฟฟ้า เพื่อขึ้นไปที่สยาม
ฉันคิดอยู่ว่าวันนี้เขาจะพูดอะไรกับฉันคำแรก
ฉันอยากได้ยินคำว่า รักนะ จากปากของเขาจัง
*
*

ฉันลงมาจากรถไฟฟ้า เดินลงมากางร่มสีส้ม
เดินเขย่งขามีความสุขอยู่คนเดียว
หมุนตัว
อยู่ตามถนนเพื่อตรงไปร้านขายก๋วยเตี๋ยวเส้นๆ
ในกระเป๋าฉันยังคงมีซีดีวอร์คแมน
และเพลงความลับของ H
ฉันเดินมาอยู่ที่หน้าร้านก๋วเตี๋ยวเส้น
ฉันจัดแจงเสื้อผ้าให้ดูเรียบร้อย เก็บร่มสีส้มหนีบเอาไว้ที่รักแร้

ก่อนจะตกลง เจ้าเล่าเรื่องไรที่เกี่ยวกับสิ่งที่เธอจะขอให้ฉันพิจารณาหน่อยสิ

ฉันก้าวเข้าไปในร้าน ฉันเห็นเขานั่งอยู่ที่โต๊ะมุม
เขาใส่เสื้อฮู๊ดปิดหน้าเหมือนเดิม

ผมรักผู้หญิง อยู่คนหนึ่ง เธอ ชื่อ ต้อง

ฉันตรงเข้าไปหาเขา
ฉันอยู่ต่อหน้าเขาแล้ว

เธอเป็นคนน่ารักมาก เธอเป็นรักแรกของผม

เขาเงยหน้าขึ้นมา เขายิ้มให้ฉัน
ฉันรู้สึกดีใจ ใจเต้นตึกตัก
คิ้วหนาๆที่ตั้ง และดวงตากลมโต ยังคงให้ความรู้สึกเหมือนเดิม
เขาเอ่ยปากคำแรกกับฉัน
เป็นยังไงบ้างต้อง คิดถึงผมมั้ย
ฉันบอกเขาว่าคิดถึง และถามเหตุผลที่เขาไปอีกครั้ง

แล้วทำไมเธอกับเขาไม่สมหวังกันงั้นรึ

เขาบอกว่า
เขากลัว และเกลียดสิ่งที่เรีกว่า เวลา
มันทำให้คนที่เขารักเปลี่ยนไปทุกครั้งที่เข็มแต่ล่ะเข็มเดินไป
เขาอยากเก็บความทรงจำที่ดีของเราไว้เท่านี้
ฉันถามเขาอีกครั้ง แล้วกลับมาหาฉันทำไม

ครับ เราต่างกันเกินไป เรามี Distance ระหว่างกันมากไป

เขาบอกฉันว่า เขาคิดถึงฉัน
เขารักฉันมากเหมือนกัน ที่กลับมาก็เพราะเพื่อตัวเขาเอง
และเพื่อตัวฉัน
แต่ฉันยังคงไม่เข้าใจ เพื่อตัวฉันหมายถึงอะไร
แต่ก่อนที่ฉันจะถามเขา เขาก็ควักวอล์คแมนออกมา
เราแลกกันฟังเพลงความลับของ พอส และ H เหมือนครั้งแรกที่เราคุยกัน
มันทำให้ฉันใจเต้นอีกครั้ง
แต่ในใจลึกๆ ฉันยังคงลืมชินอีกคนไม่ได้
ฉันรู้ดี

ทำไมล่ะ

หลังจากที่เราฟังจบ เขาชวนฉันไปข้างนอกร้าน
ฉันเดินไปกับเขา เรากางร่มสีส้มกางสายฝนที่ตกปอยๆ
ทำให้ฉันนึกถึงวันแรกที่เราได้พบกันจริงๆ
อยากย้อนกลับไปวันนั้นจัง

เพราะผมผู้ไม่ได้ความ และเธอผู้จมปรักอยู่กับความรักครั้งแรก

เราตรงไปที่โรงหนังลิโด้
เราดูภายนตร์รักญี่ปุ่นด้วยกันอีกครั้ง
ฉันรู้สึกมึความสุขจัง
แต่ลึกๆฉันยังคงลืมชินไม่ลง

หลังจากที่เราดูหนังเสร็จ เขาก็พาฉันไปที่ร้านไอติม
ที่เราเคยกิน
คนขายทักว่า อ่าวคุณคนที่สั่งเหมือนกันนั้นเอง
ฉันกับเขาสั่ง ไอศรีมชอคโกแลตโรย แอลมอน 3 ลูก
เราสองคนเดินไปด้วยกัน
จนถึงฝากถนนอีกฝากหนึ่งที่ฉันเคยมีความทรงจำ

แล้วเธอต้องการอะไร

ฉันทรุดตัวนั่งลง ภาพชินยังคงอยู่ในหัวของฉัน
ฉันเจอเขาที่นี่ ฉันยังคงรักเขา

ฉันทำอะไรลงไป
ชินรักแรกเดินเข้ามายื่นมือมาให้ฉัน
ฉันปฏิเสธมือเขา พลางลุกขึ้นมา
ฉันบอกเขาว่า

ตอนที่คุณไปฉันได้มีความรักกับใครบางคน
เขาช่างเหมือนคุณมาก
หน้าตา คิ้วหนาๆตั้งๆ ดวงตากลมโต
แต่ฉันเลือกคุณ
แต่ฉันก็ยังคงรักเขา

ฉันยังคงลืมเขาไม่ลง
ชินรักแรกเดินเข้ามาจับที่ไหล่ฉัน
ก็ฉันมาเพื่อช่วยเธอไง เขาบอกฉัน
เธอควรจะลืมสิ่งนั้นที่เธอเป็นคนทำและคิดเองในที่แห่งนั้น
ฉันรู้นะว่าเธอทำอะไรบ้าง ตอนที่ฉันจากเธอไป
เธอไปที่นั้นมาใช่ไหม
เธอไปที่ๆคนผิดหวังส่วนหนึ่งที่รู้จักที่นั้นจะไปใช่ไหม ในสยามนี่
ฉันตกใจ พร้อมกับพุดกับเขาว่า
ฉันไม่ได้ไปไหน เขาเขย่าไหล่ฉัน
เธอเข้าไปที่โลกที่ 2 ในเครื่องบ้านั้น
เธอสร้างฉันอีกคนขึ้นมาในความทรงจำของเธอ ในโลกแห่งความทรงจำ ในโลกที่ 2 นั้น
แต่เธอเข้าใจไหมว่ามันไม่ใช่สิ่งมีชีวิต มันเป็นสิ่งที่เธอคิด และกำหนด สร้างขึ้นมาเอง
ตื่นซักทีสิ ต้อง ตื่น

ผมต้องการที่จะมีชีวิตอยู่ในโลกแห่งความจริง ผมต้องการจะออกไปเจอเขาในโลกนั้น

ไม่ ไม่ เขามีตัวตน
ฉันปฏิเสธเขา
ฉันส้รางเขาขึ้นมาในโลกที่ 2 ในเครื่องนั้นจริง
แต่เขามีชีวิต เขาคุยกับฉัน สื่อวสารกับฉัน
เขามีความคิด ควมรู้สึก ฉันสัมผัสได้
แต่เธอเข้าใจมั้ย ว่ามันเป็นแค่ความทรงจำในเครื่องบ้าๆนั้น
ในโลกบ้าๆนั้นน่ะ
ลืมตาขึ้นมาต้อง
ฉันคือตัวจริง
ฉันคือชินคนเดียวที่เธอรู้จัก ที่เธอรัก
ได้ยินมั้ย ต้อง

ผมไม่ขอให้เธอรักผม แต่ขอให้แค่ผมมีชีวิต และให้ผมมีโอกาสที่พิสูจน์ว่า ผมรักเขามาก
และเขาก็รักผมมากเหมือนกัน

ไม่ ไม่ ฉันบอกเขา ไม่จริง
เขามีชีวิต เขาคือชินของฉัน
ฉันรักเขา เขามีตัวตน
แม้ฉันจะไปที่โลกนั้น
แต่เขามีตัวตน เขามีหัวใจ เขามีชีวิต

ขอโอกาสผมเถอะนะครับ

หยุด หยุดที หยุด
เขาเขย่าฉันแรงขึ้นๆ

ฉันร้องไห้ น้ำตาของฉันไหลออกมา
พอเถอะครับ เสียงหนึ่งดังขึ้นมา
มือๆหนึ่งจับมือของเขาไม่ให้เขย่าฉัน
ผมมีชีวิต(lm alive)

เชื่อไหมว่าพระเจ้าน่ะ ไม่มีสัญชาติ ไม่มีเพศ ไม่มีอายุ ไม่ว่าจะเป็นพระเจ้าของโลกไหน ก็ย่อมให้โอกาสมนุษย์
หรือแม้จะเป็นสิ่งที่ไม่ใช่มนุษย์ เพียงแค่คุณมีความตั้งใจ คุณมีความมุ่งมั่น คุณมีรักแท้ มีความจริงใจ
ท่านพร้อมจะให้โอกาสคุณ