ชิส์...ก๊าก

คุณจะรู้มั้ยนะ
ว่าฉันปรารถนาสิ่งนั้นขนาดไหน
ฉันศรัทธาและอยากพบเนื้อคู่
สิ่งที่เหมือนกับฉัน
*
*
กลางปี คศ 2320
ซึ่งทุกอย่างดูจะทันสมัยไปซักหมด
ไม่เหมือนประเทศไทยที่เคยดูเมื่อ 300 กว่าปีก่อน
ฉันเป็นเพียงผู้ทำงานอยู่กลางร้านก๋วยเตี๋ยวอิเล็กโทรนิค
เท่านั้น ฉันคอยรับก๋วยเตี๋ยวจากเจ้านายผู้ทำก๋วยเตี๋ยว
แล้วเดินเสริฟไปยังโต๊ะต่างๆ
ดูเหมือนทุกอย่างจะเป็นอย่างนี้มาตลอด 5 ปี
ที่ฉันทำงานที่นี้
ไม่มีความสุข ไม่มีความตื่นเต้นที่พัดเข้ามาในชีวิตฉัน
ทุกอย่างเหมือนเดิม ฉันมีความรัก
เขารู้เรื่องของฉัน เขาเพียงรับไม่ได้
และฉันก็รับเขาไม่ได้เหมือนกัน
จนคนหนึ่งเข้ามาในชีวิตฉัน
เขาเป็นผู้ชายธรรมดาดูเหมือนจะเป็นผู้ช่วยนักเขียนการ์ตูน
เขาคอยเข้ามาคุยกับฉันทุกครั้งที่เข้ามาร้าน
เขาเป็นลูกค้าประจำเลยล่ะ
ดูเหมือนเขาจะเป็นสิ่งเดียวตลอด 5 ปี ที่ผ่านมา
ที่ทำให้ฉันมีความสุข และตื่นเต้น
แต่ฉันรู้ว่า
มันเป็นสิ่งต้องห้ามสำหรับโลกนี้
เหมือนคนก่อนๆ
ฉันอาจจะมีความรักแล้ว
ฉันเชื่อและศรัทธาทุกวันว่า
สักวันฉันจะได้พบเนื้อคู่
*
*
เราสนิทกันเรื่อยๆ
ตลอดจนเขาโทรศัพท์เข้ามาหาฉัน
ทุกครั้งที่ฉันได้ยินเสียงเขา
ดูเหมือนมันคือความสุข
หัวใจเต้นตึกตัก เร็วและรัว
เรามักคุยกันเรื่องงาน
และเรื่องเทคโนโลยีสมัยใหม่
แต่ฉันรู้ว่าเขาเป็นอะไร
และฉันเป็นอะไร
*
*
ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับช่องว่างระหว่างเขากับฉันที่เกิดขึ้น
มันเป็นสิ่งต้องห้าม ฉันเฝ้าคิดแต่สิ่งนี้
ฉันอาจจะเป็นสิ่งๆเดียวในโลกนี้ที่รู้สึกแบบนี้ก็ได้
ในหมู่เพื่อนของฉัน
เราสนิทกันเรื่อยๆ ตลอดจนฉันขอเจ้าของร้าน
ขอออกไปเดินเที่ยวกับเขา
เราก็ได้ไปเที่ยวกันบ่อยๆ
วัดพระแก้ว
เขาเป็นคนชอบทำบุญ
ทุกครั้งที่ฉันไปกับเขา
ฉันมักจะได้ยินเสียงเขากราบพระ
และบ่นพึมพำๆ เหมือนขอพรอะไรสักอย่าง
ที่ดูเหมือนจะเป็นการขอที่เหมือนเดิมทุกครั้ง
และฉันก็มักจะขอเหมือนเดิมทุกครั้งไป
ฉันกับเขามักจะนั่งอยู่ริมม้านั่งข้างถนน
ที่วัดพระแก้วทุกครั้ง
พันอ่านหนังสือเรื่อง พินอคคิโอ้
ไม่รู้เพราะอะไร
แต่ฉันชอบเรื่องนี้มาก
มันเป็นเรื่องที่เราเจอกันแล้วพูดคุยกันมากที่สุด
แต่ฉันรู้
ว่ามันเป็นไปไม่ได้
แต่ฉันก็เชื่อว่า สักวันฉันจะเจอคนที่เหมือนฉัน ฉันจะเจอเนื้อคู่
*
*
เชื่อมั้ยว่า
คำว่าไม่ได้
ต้องห้ามดูเหมือนมันจะเข้ามาอยู่ในโสตของฉัน
หมู่นี้ฉันรู้สึกไปเองรึเปล่า
ว่าน้ำตามันออกมาจากตาของฉันเองได้
ยิ่งฉันรักเขามากเท่าไร
มันก็ยิ่งเป็นไปไม่ได้เท่านั้น
แต่เมื่อเห็นเขายิ้มให้ฉัน
นั่งอ่านเรื่องพินอคคิโอ้
ฉันก็มักมีความหวังทุกที
แต่ฉันก็ไม่กล้าบอก
ว่าตัวฉันนั้นเป็นอะไร
ฉันไม่กล้าที่จะเอยปากพูดกับเขาจริงๆ
เมื่อเห็นสายตานั้นยิ้มของเขา
*
*
อยากให้มีนางฟ้าแบบในเรื่อง
พินอคคิโอ้จัง
หมู่นี้ฉันมักคิดย้ำๆซ้ำๆกับประโยคนี้
ขอให้มีเถอะ ให้มีเถอะ
มาช่วยฉันด้วย
ฉันมีความรักต้องห้ามนั้นแล้ว
มันไม่มีทางเป็นไปได้

ฉันไม่กล้าบอกเขาจริงๆ
ว่าฉันเป็นอะไร
เขาเป็นสิ่งมีชีวิตที่วิเศษที่สุด
สำหรับฉันแล้ว
ฉันไม่ต้องการเสียเขาไป
แต่ดูเหมือนบางสิ่งบางอย่างที่เรียกว่าความรัก
มันอาจจะเป็นการเห็นแก่ตัว
แต่ฉันอยากจะครอบครองเขา
อยากจะเป็นของกันและกัน
ไม่อยากให้เสียเขาไปให้ใคร
ฉันจึงตัดสินใจที่จะบอกเขาเหมือนกัน
*
*
วันนั้นเรานั่งอยู่ที่ม้านั่งที่วัดพระแก้ว
พลางพลิกสมุดภาพพิน็อคคิโอ้เหมือนเคย
จนฉันจะเอยปาก
พูดกับเขาว่า
ฉันจะบอกความจริงให้เขาฟัง
แต่ดูเหมือนเขาจะชิงพูดฉันซะก่อน
รู้มั้ยว่าผมขออะไรองค์พระทุกครั้ง
ฉันตอบเพียงว่าไม่รู้
แล้วฉันก็ถามเขาตอบกลับว่า
รู้มั้ยทำไมฉันถึงชอบเรื่องพิน็อคคิโอ้
เขาก็บอกฉันไม่รู้
ฉันจะให้คำตอบเขาแต่เขาชิงพูดซะก่อน
ผมขอให้คุณเป็นครึ่งคนครึ่งหุ่นยนตร์เหมือนผม
ทุกครั้งที่ผมขอองค์พระ
ผมอยากจะรักคุณได้
ผมไม่อยากฝืนสิ่งที่เรียกว่าข้อห้ามระหว่างเรา
เราห้ามมีอะไรกับมนุษย์
ซึ่งคุณเป็นมนุษย์
เพราะพ่อกับแม่ผมก็ทำผิดฝืนกฎข้อนั้นมา
ก่อนที่ฉันจะร้องไห้ออกมา แล้วบอกเขาว่า
รู้มั้ยว่าทำไมฉันชอบเรื่องพิน็อคคิโอ้
เพราะฉันอยากให้นางฟ้าช่วยเสกฉันให้เป็นมนุษย์
เพราะฉันอยากมีความรักกับคุณ
*
*
พ่อแม่ฉันก็ฝืนกฎนั้นมาเหมือนกัน
เราต่างเป็นครึ่งคนครึ่งหุ่นยนตร์
พ่อแม่เราต่างฝืนกฎเหล่านี้ทั้งคู่
ข้อห้ามมีอยู่ว่า
ห้ามมีความสัมพันธ์
ที่เรียกว่าความรักกับมนุษย์
เพราะพวกเธอเติบโตมาจาก
เซลล์ของมนุษย์ พวกเธอเหมือนมนุษย์ทุกอย่าง
มีความรู้สึก มีความคิด มีความเชื่อ ความศรัทธา
เพียงแต่ข้างในเธอเป็นจักรกล เป็นเนื้อเยื่อสังเคราะห์
ห้ามมีความรัก และเพศสัมพันธ์กับมนุษย์เด็ดขาด
ฉันไม่อยากฝืนกฎข้อนี้
พวกมนุษย์บางคนต่างคิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้า
เหนือพวกหุ่นยนตร์ พวกเขาดูเหยียดหุ่นยนตร์อย่างเรา
โดยเฉพาะพวกที่เกิดมาจากความผิดพลาดของมนุษย์และหุ่นยนตร์
แต่เพราะฉันก็เกิดมาจากความผิดพลาดนั้นเหมือนกัน
กี่ปีแล้วที่ฉันกับเขาต้องพยายามปกปิด
ว่าเราเป็นอะไร
พ่อเป็นหุ่นยนตร์ ส่วนแม่เป็นมนุษย์
ฉันก็ช่างฝันเหมือนกันว่า
ฉันจะเจอเนื้อคู่ของฉันเหมือนพ่อ
แม้มันจะผิดกฏ
แต่ฉันอยากเจอ
คนๆที่เหมือนกับฉัน เนื้อคู่ของฉัน
คนที่สามารถผสมพันธ์และฉันสามารถมีลูกได้
ต้องมีสปีชี่เดียวกัน
ฉันอยากเป็นแม่คน
และวันนี้ฉันได้หาเขาเจอแล้ว
ฉันกำลังมีครอบครัว
และมีลูกอยู่ในบ้านหลังเล็กๆ
เพราะเขาและฉันต่างเหมือนกัน และเป็นเนื้อคู่เดียวกัน
*
*
ขอเพียงคุณศรัทธาในรัก
และเชื่อในความหวัง
ไม่ว่าคุณจะเป็นตัวอะไร จะเป็นสิ่งใดก็ตาม
เชื่อในการตามหาเนื้อคู่ของคุณสิ
คุณจะได้มีวันนั้น
วันที่ได้เจอกับเนื้อคู่ของคุณจริงๆ
วันที่คุณจะได้นอนกอด อยู่กินกับเขา
เหมือนกับฉัน
พวกคุณเป็นมนุษย์ธรรมดา
พวกคุณต่างเหมือนกัน
เพียงแค่รอคนของคุณเท่านั้น
ไม่เหมือนฉัน
ที่เนื้อคู่เป็นเพียง
หนึ่งในล้านล้านในโลกใบใหญ่ใบนี้
แต่เพราะฉันศรัทธา
ฉันถึงได้พบ
ฉันเชื่อว่า
มันไม่อยากเกินความสามารถของมนุษย์บน
โลกมนุษย์ในปี คศ 2006
ไม่ว่าคุณจะเป็นเพศอะไร แตกต่างขนาดไหน
พวกเขาก็จะพบเนื้อคู่ของพวกเขา
ฉันเชื่อ และศรัทธาในพวกเขาเช่นนั้น

เพราะฉะนั้น ผมขอรับสมัครเเฟนสักคนหนึ่งสิ!! : P