เพื่อนกันตลอดไป
posted on 11 Feb 2006 00:06 by shikakผมเกลียดคำว่าสูญเสีย เปลี่ยนไป กับคำว่า ลาจากที่สุด
แต่รู้ไหม นั้นแหละคือสิ่งที่ขัดขวางไม่ได้ มันคือสิ่งที่พระเจ้าปรารถนา
เพื่อให้เราได้เรียนรู้ และรู้จักจดจำในทุกสิ่งที่เราเคยมีกันมา
แม้เราจะขัดขวางมันเท่าไร มันก็คงทำไม่ได้
ขอให้เจ็บปวดน้อยที่สุด
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ พศ 2549
วันนี้มันอาจจะเหมือนเป็นวันธรรมดาวันหนึ่ง แต่ผมไม่รู้เลย ว่าผมได้เดินเข้าถึงจุดสูงสุดของคำว่า เพื่อน แล้ว
เป็นวันที่ผมได้เห็นน้ำตาของคำว่าเพื่อน ของสิ่งมีชีวิตที่ผมรัก ที่เข้าใจผม ที่ร่วมทุกข์กันมา
ตั้งแต่เช้าทุกคนพยายามที่จะยิ้มแย้ม ทั้งๆที่ร็แน่ว่าวันนี้แน่วันสุดท้าย
ที่เราจะได้เรียนด้วยกันแบบนี้
ตั้งแต่ที่อาจารย์เริ่มพูดหน้าไมค์ เคารพเพลงชาติ เสียงน้ำตาของคนรอบข้างเพื่อนสนิทคนหนึ่งก็ไหลออกมา
ไม่ต้องคิดหรอกว่ามันรักชาติจัดจนขนาดร้องไห้ แต่เพราะมันเป็นครั้งสุดท้าย ที่เราจะได้เคารพเพลงชาติร่วมกันแบบนีอีก แต่ผมยังคงฝืนยิ้มไว้ คนอื่นในกลุ่มผมนับ 10 คนยังคงยิ้มได้ เพื่อนสนิทที่สุดของผมยังคงบอกผมว่า
วันนี้กูจะไม่ร้องไห้ ผมก็ฟังคำของเธอคนนั้น แล้วก็บอกกับตัวเองว่า ผมก็จะไม่ร้องไห้
เวลาค่อยๆเดินไปเรื่อยๆ ทุกสิ่งทุกอย่างมันก็คลืบคลานเข้ามา ความรู้สึกต่างๆของวันเวลาที่เราเคยร่วมกันมา
เพื่อนรัก เพื่อนสนิท มิตรภาพ ความรัก โรงเรียน ครู สิ่งเหล่านี้วนเวียนอยู่ในหัวผม และคงจะอยู่ในหัวของเพื่อนๆทุกคน มันเหมือนกับรู้อยู่แล้ว ทุกคนสวดมนต์ ร้องเพลงชาติ ปฏิญาณตนแบบดังที่สุดในชีวิต ทุกคนส่งเสียงดัง ร้องเพลง รร อย่างภาพภูมิใจ พอๆกับน้ำตาของคนที่ร้องไห้ไปด้วย ผมคิดว่า มันน่าเศร้า..... สักพักประธานนักเรียน ก็ขึ้นกล่าว แล้วร่วมทำกิจกรรมหน้าเสาธง นร ม.6 ทุกคนเดินล้อมกรอบรอบที่เคารพหน้าเสาธง นร รร อื่นๆ
ใบหน้าทุกคนตอนนี้เริ่มกลับมายิ้มแย้มอีกครั้ง อาจเพราะได้รับ ไอกอดของเพื่อน การปลอบของเพื่อน
คำสัญญาที่จะไม่จากกัน
เราบาก้ากัน บาก้าคือการร้อง บาก้า โบโบ ชีอะช่า โชโช ชีอาโช วูอาวี หอวังแคนยูซี ฮ่า พร้อมกับกอดคอกันก้มลงไปพูด เราทำกันทั้งน้ำตา นั้นคือเสียงบาก้าที่ดังที่สุดในชีวิตของทุกคน นร ม อื่นทองด้วยสายตาที่แปลกๆ ผมเข้าใจแล้วที่ผมเคยดูพี่ ม.6 ปีก่อนๆร้องไห้ พร้อมกับการทำบาก้านี้ว่ามันเป็นอย่างไร มันทรมานกับคำว่า ลาจาก
ของเพื่อนแค่ไหน ทั้งๆที่ทุกคนรักกัน สนิทกัน ด้วยความรู้จักกันมา 3 ปี บัดนี้ทุกอย่างมันจะเปลี่ยนไป เราจะไม่ได้เรียนด้วยกัน เล่นด้วยกันทุกวัน นอนด้วยกัน คุยด้วยกัน อีกแล้ว ผมรู้สึกว่า เราจะไม่ผูกพันกันแบบนี้อีกแล้ว....
ตอนนี้เพื่อนในกลุ่มของผมก็เริ่มเสียน้ำตากันไปทีล่ะคนๆ เหมือนกับทนกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นไม่ไหว เราเริ่มร้องเพลงพระคุณที่ 3 ต่อด้วยเพลง หัวใจผูกกัน ทันทีที่เพลงนี้ขึ้น รู้ไหมว่าน้ำตาที่ไม่ได้ตั้งใจให้มันออกมาของผม มันก็ได้ออกมาแล้ว มันร้องๆร้องไม่หยุด เราทำได้แค่เพียงปลอบกัน พูดว่ารักกัน และกอดกันเท่านั้น
วันเวลาดี ๆ เหล่านั้น
เธอยังคงจำมันได้ไหม
วันที่เคยร่วมทุกข์และสุขจนล้นหัวใจ
วันที่เราได้ผ่านมาด้วยกัน
ทุกคนจำได้.....
ผมนึกถึงการลอกการบ้าน ซึ่งผมทำกับเพื่อนทุกวัน
นึกถึงโครงงานวิทยาศาสตร์ ที่อดหลับอดนอน โดนแก้หลายครั้ง
แต่เราก็ไม่ยอมแพ้ ทำกันทุกจนดึกดื่น
แต่สุดท้ายพอนึกว่าจะไม่มีอีกแล้ว
นึกถึงเพื่อนที่คุยกันโคตรฮา เพื่อนที่รักกัน
มันก็คงจบด้วยน้ำตา
แต่ว่าเวลาที่ผ่านพ้นไป
อาจจะทำให้ใจของใครลืมสิ่งนั้น
อยากจะมีเพลง เพลงนึง
ถ่ายทอดเรื่องราวเป็นพัน ๆ ให้เธอรู้
เวลาได้พรากเราไป
ผมคิดว่ามันคือการออกแบบมนุษย์อย่างหนึ่งของพระเจ้า
เหมือนกับว่า มนุษย์ถูกออกแบบความคิด ความรู้สึกในแบบต่างๆ
ใส่ไว้ในตัว พระเจ้าออกแบบ และกลั่นกลองความรู้สึกนั้นใส่ตัวมนุษย์ทุกคน
อาจจะน้อยมากไม่เท่ากัน
กับความรู้สึกแบบหนึ่ง ความรู้สึก รักเพื่อน รักมึง คิดถึงเพื่อน ความทรงจำ
แต่ผมเชื่อว่าทุกคนมีไม่มากไม่น้อยกว่ากัน
ดูน้ำตาเหล่านั้นสิ นั้นแหละคือเครื่องพิสูจน์
และทุก ๆ ครั้งที่ได้ฟังเพลงนี้
ก็ขอให้รู้ที่ตรงนี้ไม่ว่าจะนาน เท่าไหร่
เราจะมีกันและกัน เป็นหนึ่งในดวงใจตลอดไป
ก็เพราะหัวใจเราผูกกัน
ฟังไว้นะ ทุกครั้งที่พวกเราทุกข์ เราสุข
เราไม่เคยจะไม่ลืมกัน
เราจะหยิบเฟรนชิพ หยิบเพลงๆนี้มาฟัง
หยิบความรู้สึก คำพูดของพวกเราที่เคยมีให้กัน
นั้นเพราะหัวใจเราผูกกัน
วันที่เราไม่เคย ย่อท้อ วันที่เราต่างมีความฝัน
และทำทุก ๆ สิ่งด้วยหัวใจเดียวกัน
เธอยังคงจำมันได้ใช่ไหม
เราต่างมีความฝัน เราต่างอยากเรียนจบ
อยากมีงานทำ ยอากทำในสิ่งที่ตนรัก
แต่ ณ วินาทีนี้
ทำไมกันนะ....
ผมอยากหยุดเวลา และความฝันเหล่านี้
นักเขียน ผู้กำกับ
อยากที่จะอยู่กับเพื่อน กับพวกมึง ให้นานกว่านี้
อยากมีช่วงเวลาที่ดีมากกว่านี้
อยากรู้จักพวกมึงมากกว่านี้
อยากกัด ทะเลาะ กับพวกมึงมากกว่านี้
อยากคุย เฮฮากับทุกคน แบบนี้ ตลอดไป
หยุดมันได้มั้ยนะ เวลา....
เราจะมีกันและกัน เป็นหนึ่งในดวงใจตลอดไป
ก็เพราะหัวใจเราผูกกัน
กูรักมึงทุกคน กูพูดได้แค่นี้กับประโยคข้างบน
หัวใจเราผูกกัน
หลังจากนั้นคือวินาทีที่จะจดจำไปอีกนาน เรากอดดันทุกคน เราพูดว่ารักกัน เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป
ผมสัญญา
เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป
อีกู๋
กูรู้จักมึงตอนม.4 มึงเมินกู สัด ตอนไปค่ายกูนั่งกับมึง แต่เมิงเอาแต่นอนอ้างปากหวอกับกู กูก็ไม่กล้าคุยกับมึง มึงก็ไม่กล้าคุยกับกู จนกูกับมึงมาสนิทกับเพราะอีส้ม จะให้กูบอกมึงว่าเป็นยังไง มึงเป็นคนปากหมาที่สุดในกลุ่ม
แต่กูอยากบอกว่า กูรักที่มึงปากหมาจัง เพราะมันคือตัวของมึง เรามักคุยกันเรื่องเพลง กับรสนิยมที่มึงฟังเพลง
เมิงแนะนำกูให้รู้จักเพลงไฮโซ วงไฮโซ อย่าง Kings Of ConvenienceBlack Box RecorderJamie Cullum มันเป็นหนึ่งในแรงบันดาลใจของกูเลย กูยังจำได้วันที่เมิงไปอิตาลี กูร้องไห้คนแรก ลงไปกอดมึง พร้อมเพลงเดียวกัน หัวใจผูกกัน ณ วินาทีนั้น กูคิดว่า กูเสียใจที่สุด กูไม่อยากให้มันเกิดขึ้นอีกเลย ที่ต้องพรากจากมึง
ทุกคนในกลุ่มร้องไห้ที่มึงไป แต่ตอนนี้ความรู้สึกตอนนั้นมันเวียนกลับมาอีกแล้วว่ะมึง กูต้องจากกับมึงอีกแล้ว
กูอยากบอกว่า กูรักมึง กูอยากให้มึงยอมรับตัวเองให้ได้ อยากให้ปรึกษา พูดไรกับเพื่อนมากกว่านี้ อยากให้มึงส่งเพลงให้กูตลอดไป อยากคุยกับเมิงตลอดไป เมิงมีปัญหาไรบอกกูเถอะ อย่าปิดเลย ไหนสัญญาแล้วว่าเราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป สัญญากับกูทีว่ามึงจะบอกกูในปัญหาของมึง ตอนนี้เราจะจากกันแล้ว ขอบอกว่า กูรักในความปากหมาของมึง คงไม่มีใครปากหมากกว่ามึงแล้วตลอดไป สาธุ อโหสิกรรมให้กูด้วย
อีผี
ผีเมิงรู้มั้ย กูรักมึงที่สุดคนนึงเลย ตอนกูรู้จักมึงครั้งแรกก็ ม.4 เออก็กะลังคิดว่าเออมึงทำไมดำแบบนี้ แต่ตอนนั้นก็ไม่ค่อยสนิทกันแต่เมิงนั่งหลังกู และยังไม่รู้สันดาน แต่พอผ่านมา ม.5 เราก็สนิทกัน มึงเป็นคนเฮฮาดีว่ะ ชีวิตมึงมีความสุขกับการฟังเพลง ร้องเพลง และบ้าผู้ชาย ซึ่งเมิงก็มาบ้ากับกู แต่เพลงที่เมิงฟังมีแต่เพลงไทย แต่กูก็ฟังกับมึง และตอนเข้าห้องน้ำ ทุกครั้งที่กูรึมึงไปเข้าห้องน้ำ กูจะเรียกมึงไปทั้งๆที่มึงเป็นผู้หญิง เอาเถอะมึงไปนั่งรอกู แต่เดี๋ยวนี้ทำไมมึงสวยจัง หน้าใส กูดีใจที่กูมีเพื่อนสวยๆอีกคน กูรักมึงอะไม่รู้จะสารธยายเป็นคำพูดยังไง เมิงอยากเรียนนิเทศ อยากเป็นนักแสดง อยากเป็นนักร้อง ส่วนกูก็อยากเรียนนิเทศ อยากเป็นนักเขียน ผู้กำกับ ถ้ากูได้ทำหนัง กูจะเอามึงไปเล่น เมิงเหมาะกับบทนางร้ายสุดยิก แกมีพรสวรรค์ว่ะ นิสัยเมิง กูชอบตรงที่มึงบ้าๆบอๆ แรดๆดี กูมีไรกูมักจะบอกมึงคนแรกเลย เพราะว่ากุไม่เคยปิดไรกับมึงเลยผี กูเหมือนกับจะพูดไรกับมึงก็ได้ เหมือนที่มึงเหมือนกันมีไรก็พูดกับกู เหมือนเราจริงใจต่อกัน มีไรพูดด้วยกันได้ตลอด ไม่ต้องคิด ไม่ต้องกรองคำพูด นั้นแหละคือสิ่งที่ฉันรักมากที่สุดระหว่างฉันกับแก สัญญานะว่ามันจะเป็นแบบนั้นตลอดไป แกมีไรปรึกษาฉันได้ตลอด ฉันก็จะพูดกับแก รักแกมากที่สุดคนหนึ่ง เพื่อนสนิทมากที่สุดคนหนึ่ง สุดท้าย กูขอเอาธูปเทียน บูชา ดอกไม้จัน มากราบไหว้มึง อโหสิกรรม แล้วไปสู่สุคติในใจกูตลอดไป สาดดด
พลอย
พลอยจ๊ะเรารู้จักกันตอน ม.2 พลอยเป็นคนแปลกดีจริงๆเลยจ๊ะ ทั้งพูดตรง ทั้งทำไรแปลกๆ ชอบถ่ายรูป สำรวจโลก ชอบ ไม่รู้จะชอบเก็บรูปอุปกริยาของเพื่อนๆไปทำอะไรมากมายนะจ๊ะ นู๋จ๋า เหมือนเอเลี่ยนจริงๆอะเธอ ฉันได้แรงบันดาลใจที่จะแต่งเรื่องเอเลี่ยนต่อไปเพราะแกล่ะพลอย เออเดี๋ยวฉันจะแต่งเรื่องเอเลี่ยนตอนใหม่ เตรียมอ่านได้เลย เออเรากับพลอยก็ไม่ถึงสนิทกันมาก แต่วันนี้เราก็ได้กอดกับพลอยทั้งๆที่เราขอกอดกับพลอยตั้งนาน เราอบอุ่นมาก ขอบใจมากนะ เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป รักษาความแปลกของแกไว้ล่ะ อ่ออย่าลืมถ้าจะกลับยานต่างดาวเมื่อไหร่ อย่าลืมเอากล่องแห่งความทรงจำกลับไปด้วยนะ รักมาก
เบ๊น
พี่หมอเบ๊นครับ อยากบอกว่า คุณคือผู้ชายแบบที่ผมปรารถนาที่สุดเลย อบอุ่น มีเหตุผล น่ารัก และเฮฮา ถ้าเลือกผู้ชายในห้องนี้แต่งงานได้ แน่นอน พี่เบ๊นแน่สำหรับผม เรารู้จักเบ๊นตอน ม.4 เหมือนกัน แต่เราไม่สนิทกัน เรามาสนิทกันเพราะเรื่องนั้น ที่เบ๊นมาปรึกษาเรา เรารู้สึกดีมากที่เรามีประโยชน์กับคนอื่น แบบที่ให้คำปรึกษาคนอื่นได้ แล้วเบ๊นก็รับฟังความคิดเห็นเราแล้วเข้มแข็งขึ้นได้นั้นแลหะคือสิ่งที่เราดีใจกับเบ๊นมากที่สุด แล้วเราก็มีเรื่องมาปรึกษาเบ๊น เรื่องหัวใจน่ะ เรื่องแมว เรื่องหมอ ตลอดจนความกลัว เบ๊นให้คำปรึกษาดีมากๆ ไม่รู้จะพูดยังไง เบ๊นเป็นไม่กี่คนที่เราเชื่อคำพูดทั้งหมดของคนนั้น คำพุดเบ๊นดูเหมือนมีเหตุผลแล้วมีความถูกต้องเสมอ เบ๊นทำให้เราตัดใจจากทั้งสองคนนั้นได้ สอนให้เราเป็นตัวของตัวเองต่อหน้าพวกเขา ขอบคุณมากๆ เราต่างเป็นที่ปรึกษาซึ้งกันและกันนะเบ๊น มีไรก็ปรึกษาเราได้นะ เหมือนกับเราที่จะปรึกษาเบ๊นเมื่อเรามีเรื่อง เราเป็นที่พึ่งของกันและกันนะ เอนท์ติดหมอให้ได้นะ เบ๊นมีความเป็นหมอในตัวสูงมาก เราเชื่อว่าเบ๊นจะเป็นหมอที่ดีได้ เพราะตอนนี้เราก็เป็นคนไข้เบ๊นคนหนึ่ง อยากได้ผู้ชายแบบนี้เว้ยยย
ป๋วย
ไอ้นมเล็กเอ๊ย กูรู้จักมึงตอน ม.1 แล้วก็รู้จักกันมาเรื่อย มาสนิทกันตอน ม.4 เออแกเป็นคนดี สนุกดี เออที่สำคัญกูกลับบ้านกับมึงบ่อยมาก เมิงชอบเตือนกูให้ตั้งใจเรียน แล้วกูก็ชอบไปยืมชีทมึงมาลอก มาอ่านหนังสือ เออแล้วมึงก็ด่าก่อนทุกครั้ง แล้วมึงก็ให้กู ชีทกูจึงมีแต่ พรพิมล ต้นตระกูลรัตน์ไปหมด แล้วเราก็สนิทกันมากขึ้นเมื่อเมิงไปชอบคนนั้น แล้วเมิงก็มาบ้าๆวิ่งหนี ไล่จับแอบดูเขากับกู ซึ่งกูก็ไปกับมึง เออดีตอนนี้มึงได้คุยกับเขาแล้ว รีบๆคว้าโอกาส
เออวันนี้กูใจหายมาก ที่มึงร้องไห้มากที่สุดไม่กลุ่ม กูไม่เชื่อเลยจริงๆว่ามึงจะร้องขนาดนั้น มึงคิดมากว่า มึงเอนท์ติดวิศวะอยู่ลาดกระบังแล้วจะทิ้งมึงกันมั้ย กูอยากบอกว่า กุไม่ทิ้งมึงหรอก กูรักมึงจะตาย มึงเป็นอีกคนนะที่กูสนิทมากคนหนึ่ง มึงสำคัญกับกูเสมอ มึงมาปรึกษากู กูไม่เคยรำคาญมึงเลย มีไรมึงพุด บ้า บ่นมาได้หมด พร้อมรับฟังมึงเสมอ กูจะไปเคาะประตูหน้าบ้าน ยืมชีทมึงต่อไป กูสัญญา กูจะไม่ลืม และจะติดต่อมึง สุดท้ายขอให้มึงอกใหญ่ขึ้น อึ๋มสมใจนึกนะจ๊ะ เออแล้วมึงก็เห็นจู๋กูแล้ว จำจู๋ของกูไปนานๆตลอดชีวิตนะจ๊ะ อยากดูเองว่าขลิบเป็นยังไง สมใจนึก กูกล้าให้มึงดู
กิ๊ฟ
กูกับมึงสนิทกันเพราะ แรคว่ะ กูมักไปปลินเงินจากมึงเสมอ แลกกับมึงใช้แรงงานกู เอออยากบอกว่า มึงอะหน้า sex ดีกูชอบ เห็นมึงแล้วถ้สกูเป็นชายคงชอบ เออช่วงหลังนี้กุไม่ค่อยได้คุยกับมึงเลย แต่อยากให้รู้นะว่ากูรักมึงตลอด เมิงจะเข้าเอแบค บางทีเราอาจเจอกัน มึงเป็นคนที่สองที่เห็นจู๋กูในห้องน้ำ ลากกูเข้าไป แล้วขอดูเฉยๆ เออจู๋กูเป็นของกลุ่ม เป็นของสาธาณชนแล้ว แล้วมาบอกของกูเล็ก เออของกูเล็ก สาด
เม้ง
กูรู้จักมึงตอนแรกตอน ม.2 ไมเมิงนิสัยดีจังว่ะ แต่กูก็มารู้สันดานมึงแล้วตอน ม.4 มึงแกล้งกูสารพัดอย่าง ตบตี เอาสิ่งที่กลัวมายัดใส่กู ตอนนั้นกูก็สนิทกับมึง แต่พอมึงแกล้งกู กูก็กลัวมึงไปเลย แต่พอขึ้น ม.6 เราก็สนิทกันมากขึ้นมึงทำตัวดีขึ้นอะ เออแต่ความตอแหลเท่าเดิม กูอยากให้มึงยอมรับตัวเองได้ซะทีไหนๆก็ยอมรับแล้วว่ารัก รพี เลิกทำตอแหลใส่ได้แล้วนะ นังน้องแนนไรนั้นที่เคยตอแหลกู เคยตอแหลสารพัด แต่กูก็ว่ามันสนุกดีว่ะ เออกูรักมึงที่เป็นแบบนี้ ที่ผ่านมากูอโหสิกกรรมให้ เราหายกัน ขอบคุณที่มีไรก็ปรึกษากูนะ รักมึงนะ เป็นเพื่อนมึงตลอดไปเลย
เอนท์ติดนิเทศให้สมใจนะ เราเป็นเพื่อนรักกันตลอดไป เพื่อนรักที่สุดคนหนึ่ง กลุ่มจตุร
นที
ไม่มีไรจะพิมพ์ แทบไม่ค่อยคุยกัน แต่เราก็นั่งกินข้าวด้วยกันทั้ง 10 กว่าคนล่ะว่ะ เอาว่ะ ขอให้มึงมีความสุข พบเจอแต่สิ่งดีๆ บาย
รพี
อืม ไม่ค่อยได้คุย ขอให้หล่อๆป๊อบต่อไป ดุแลจิตใจนังเม้งด้วยนะจ๊ะ
แพร
เรารู้จักแพรตั้งแต่ ม.1 เลย แพรเป็นคนดีมาก แต่ไม่ค่อยพูดเก็บงุบงิบ แต่พอมาร็จักแพรจริงๆ แพรก็พูดกับคนที่สนิท เออเล่นมุขแรงด้วย มีครั้งหนึ่งเราเคยแอบชอบแพรแต่ไม่จริงจังด้วย ก็แพรน่ารักนี่ เหมือนแพนด้าเลย เรานิทกับแพรเพราะเรานั่งใกล้กันตอน ม.5 แต่อีฝุ่นมักลากแพรไปคุย เดี๋ยวต่อยนะ เรายังจำได้นะ รักแพรตลอดไป ขอให้เอนท์ติดสถาปัตจุฬาสมใจอยากนะ เราจะเป็นเพื่อนแพรตลอดไปนะ รักแพรที่แพรเป็นแบบนี้แหละ
ส้ม
นังไฝ เจอแกครั้งแกก็รู้แล้วว่านิสัยมึงเป็นยังไง ฮาสาดอะ เออกูติดคำว่า ย่ะ มาจากมึงเลยไอ้บ้า ทำลายความแมนของกูหมด โฮ เออแต่กูสนิทกับมึงมากสุดๆคนหนึ่งเลยว่ะ มากๆ คุยกันแม่งทุกวัน เจอกันทุกวัน มีไรกูก้ปรึกษามึง แต่กูทึ่งมึงก็ไม่เคยเห็นมึงมีเรื่องกลุ้มใจเลยว่ะ เออดี กูมีไรกูมักจะมาคุยกับเมิงลากเมิงไป เพราะมึงคือคนที่กูคุยถูกคอที่สุดในกลุ่ม กูรักมึงมากๆเลย ฉันสนิทกับแกมากนะ แกร้องไห้คนแรกเลยวันนี้ เออกูเลยร้องตามเลย เออขอให้มึงมีความสุขล่ะ เมิงเห็นจู๋กูแล้วตอนยังเป็นน้อง Hairy ขอให้จดจำจู๋กูไว้ตลอดชีวิต เพราะจู๋กูจะคอยบอกเมิงว่า กูคงหาคนที่คุยถูกคอฮาเท่าเมิงจะได้มั้ยนี่ รักเมิงมาก จะคุยกับเมิงตลอดไป มาฟัง ร้องเพลงเสี่ยวท่าทีแบบสดใสกันอีกนะ
ฝุ่น
โอ๊ยอย่าพูดชื่อนี้ เพราะมันเป็นชื่อของเพื่อนที่สนิทที่สุดในชีวิตกูตอนนี้ และปากเสีย ทะเลาะด้วยกันที่สุด ตลอดเวลาที่ผ่านมา ตบกันด่ากัน หนุกหนาน เออครั้งแรกที่กูรู้จักมึง มึงนิสัยแบบว่า บอกให้มึงกินหนมมึงก็ ไม่เอาค่ะ เกรงใจ ส่วนบัดนี้มึงเอาขนมกูไปแกะได้ทันที เห็นวิวัฒนาการที่กูแพร่ให้มึงจริงๆ เออกูนั้งกับมึงมา 3 ปีได้และ เจอมึงทุกวัน เวลามึงไม่มานี่กูเหง่าโคตรๆ กูกับมึงเคยทะเลาะกันครั้งหนึ่งเรื่องลีลาศที่กูไร้ความรับผิดชอบ แต่อยากให้รู้ไว้นะว่ากูเศร้ามากตอนนั้น ร้องไห้ทุกวันเลย ไม่มีเมิงคุยด้วยแล้วเหงา เหมือนไม่มีใครให้ด่า เออกูจะเป็นเพื่อนกับมึงตลอดไป แน่ๆเพราะกูสนิทกับมึงที่สุด จะจดจำแกไว้ในแบบนี้ แบบที่ทะเลาะกันฮาๆ คุยกันฮาๆ นินทราอาจารย์ บ้าบอนี่แหละ เออมึงมีไรมึงก้ปรึกษากูได้นะ เห็นมึงชอบมีเรื่องกับที่บ้านน้อยใจ ไรก็บอกกูได้ เราสนิทกัน รักมึงมาที่สุดนะย่ะ ขอให้ดูและลูกของแกให้ดีๆหนูที่รักของแกนั้นแหละ เออแล้วขอบคุณที่คอยช่วยเหลือกูมาโดยตลอดทั้งงาน การบ้าน ชีวะ ไรต่างๆ ที่สอนกู กูจะจดจำเมิงตลอดไป ไปจนตลอดชีวิต แบบนี้แหละ ขอให้มึงเป็นสัวต์แพทย์ได้นะ กูไม่ร็จะเขียนไรให้มึงยาวๆได้ไง เอาเป็นว่าเรารู้ๆกันอยู่ ซี้!!
เพื่อนกันตลอดไป 6/5
นายภูมินทร์ นกอยู่ ม.6/5 เลขที่ 4
ตอนที่อยู่ก็เร่งๆอยากจะจบ
เราว่านะ
อยากจบเพราะเซ็งกับวิชาเรียน การบ้าน
แต่อยากอยู่กะเพื่อนๆ หนุกหนานๆเนอะ
#1 By U-HU (61.90.119.220) on 2006-02-11 00:12