Final distance

posted on 05 May 2006 01:34 by shikak  in Shin-Tongseries


ก่อนอ่านเรื่องนี้คุณควรอ่านเรื่อง สวนตรงข้ามความทรงจำสีเทา
DistanceYour name never gone
เพ้อเลียหู/alive และโลกที่แตกต่างจิ้มได้เลย


ไม่รู้สิ่งใด และรู้สิ่งใด
ข้างหน้าต่อไปมี
ข้างหน้าที่ไม่มีการรีวาย
ข้างหน้าที่จะเดินต่อไปนี้เท่านั้น
คือ ความจริง ที่จะปรากฏ
*
*
ต้อง
ผมอยู่นี่
*
*
ฉัน ฉันแทบไม่เชื่อกับสายตาที่เห็น
ชินในมิติอีกโลกนั้นมายืนอยู่บนผืนแผ่นดินเดียวกับฉัน
มายืนอยู่ตรงหน้าฉัน
ฉันไม่เชื่อ
ไม่จริง มันต้องไม่เป็นความจริง
ฉันแยกออกมิตินั้นกับมิตินี้

ฉันแยกออกว่าอะไรคือความจริง และอะไรคือความคิดของฉัน

ต้องผมเอง ผมชินของคุณ ชินที่จะบรรจบ Distance กับคุณ
ผมมีตัวตน ผมมีชีวิตของผม


ไม่ ไม่สิ่งที่เกิดขึ้น ไม่มีทางไปได้
ท่านผู้นั้นบอก มันไม่มีทางเป็นจริง
ชายผมยาวที่หน้าเหมือนผู้หญิงคนนั้น
ที่เจอที่เกาะช้างคราวที่ฉันไปเที่ยว
นำพาฉันสู่ประตูสีแดง
เชื่อมต่อมิติเข้าด้วยกัน
ที่เครื่องนั้น เครื่องเชื่อมสู่มิติแห่งตัวตนนั้น
เขาเป็นคนเชื่อมฉันเข้าไป สู่โลกนั้น
เพื่อสร้างชินอีกขึ้นอีกในมิติหนึ่ง
โดยอาศัยพื้นฐานความทรงจำของฉัน
เพื่อเข้าสู่ตัวฉัน ให้ฉันได้รู้สึก
รู้สึกเหมือนจริงๆที่ฉันจะได้พบ ได้สานต่อจากชินรักแรกของฉัน
มันเข้าสู่งสมองของฉัน ไม่ใช่รึ ตามที่เขาบอก มันแค่โลกแห่งความคิดของฉัน
มันแค่โลกแห่งความคิดของฉัน ของฉัน
ของฉัน
ของฉัน
ของฉัน
แค่มิติคู่ขนาน

ไม่จริงต้อง ผมนี่แหละชินตัวจริง นี่มันตัวก๊อปปี้ขึ้นมาแทนผม
ผมเท่านั้นที่เป็นตัวจริงของคุณ ผมมาหาคุณแล้ว ตัวก๊อปปี้นั้นมันไม่สำคัญอีกแล้ว

รักแรกของฉันพูดขึ้น

ต้องผมมีตัวตนจริงๆนะ นี่ไงผมมาหาคุณแล้ว ต้อง ต้อง


ไม่จริง....
ชินนั้นฉันเป็นคนสร้างขึ้นมาจากเศษเสี้ยวความทรงจำของฉัน
เขาไม่มีตัวตน ไม่มีทางมี ไม่ ไม่
ฉันนั่งตัวทรุดลง พลางลืมตาไปดูเขาคนนั้น
ฉันแทบจะตกใจ ตัวของเขาซ่าๆเหมือนทีวีที่ฉายภาพไม่ชัด
เหมือนเขากำลังจะจางหายไป
ค่อยๆหายไป

ต้องผมจริงๆ คุณต้องเชื่อผม เชื่อผมสิ เชื่อ Distance ของเรา
ต้องถ้าคุณเชื่อผม ผมจะไม่หายไปนะ ผมจะอยู่กับคุณตลอดเวลา


อย่าไปเชื่อมันต้อง ไอ้สัดตัวกอบปี้นี่ คุณสร้างมันเอง คุณต้องลบมัน

ไม่ ไม่....ไม่จริง ฉันไม่อยากจะเชื่อใครทั้งนั้น
ตอนนี้เหมือนทุกสิ่งในตัวฉันงุนงงไปหมด
ฉันสร้างเขายังไง ฉันเคยกำหนดเขายังไง
ฉันพยายามคิด พยายามคิดสิ่งที่เกิดในอดีต

ต้อง
ไอ้ตัวก๊อปปี้

ผลัก

เสียงชินต่อยชินอีกคนล่มคว่ำลงไปตัวของเขายังไม่หายซ่าเหมือนทีวี
ดูเหมือนเขากำลังจะหายไป
ฉันพยายามนึก ฉันพยายามนึก
โลกมิติสิ่งที่ฉันกำหนดสิ่งที่ชายคนนั้นบอก
ฉันพยายามนึก
ฉันกำหนดสิ่งใดชินมั่ง

ต้อง ผมคือตัวจริง ผมมีชีวิตจริงๆ นี่ไงผมมาสู่โลกของคุณแล้ว
คุณยังไม่เชื่อผมอีกเหรอ ผมรู้ ผมรู้ทุกอย่าง


ต้องฉันคือตัวจริงของเธอ คือฉันชินเท่านั้น ชินที่เธอหลงรัก
ชินรักแรกของเธอ


ฉันร้องไห้ออกมา
น้ำตาทำให้ฉันเริ่มมีสติ
ฉันกำหนดชินแค่หน้าตา โครงสร้าง
และสถานที่ที่อยู่เท่านั้น
ฉันจำได้ ฉันเป็นคนคิดของฉันเอง
ฉันคิดว่าชินคือชิน ชินอีกคนก็คือชินอีกคน
บางทีฉันรู้สึกว่าฉันรู้ตัวรู้สึกว่า
ชิน คือ ชิน
แต่ในบางรู้สึก
ฉันรู้สึกว่า
ชิน คือ สิ่งที่ไม่ใช่ชิน ชินมีชีวิต

ชินมีชีวิต

ต้อง ต้องๆ มองหน้าผม ผมชินที่คุณต้องการทุกอย่าง
ชินรักแรกพยายามเขย่าตัวฉัน

Distance.
เสื้อสีเทา...
ความรู้สึกอบอุ่น
คาปูชิโน่

ชินคือสิ่งที่ฉันต้องการทั้งหมด
ชิน
ชิน

ชินมีชีวิต


ชิน ชิน มีชีวิต
ฉันตะโกนพลางร้องไห้ใส่หน้าชินรักแรก
น้ำตาฉันไหล
ดูเหมือนเขาอึ้งไปพักหนึ่ง

ชินมองหน้าฉัน ตัวของเขาเริ่มหายซ่า
เหมือนตัวเขาเริ่มมีความหวัง
บางทีฉันรู้สึกว่าความซ่านั้นมันเป็นเหมือนตอนที่ฉันไม่เชื่อ
ว่าชินมีตัวตน

ฉันรักชิน เพราะชินมีชีวิต ไม่ใช่รักแรกของฉัน
ฉันรักที่เขาให้ความอบอุ่นฉัน เขาไม่ได้เติมเต็มชินคนเก่าให้กับฉัน
แต่เขาเติมเต็มตัวฉัน เติมเต็มฉัน เข้าใจไหม ชินรักแรก


เขามีชีวิต

สิ่งที่เขาทำให้ฉัน มันเป็นสิ่งที่ออกมาจากตัวเขาเอง
ฉันมองหน้าชิน ชินยิ้มออกมาด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข

อยากเป็นตัวจริงของเธอ ที่เธอไม่ได้กำหนด

ตอนนี้ผมเป็นแล้ว
ตอนนี้ผมได้เป็นแล้ว
ผมยิ้มออกมา

ดีมาก ความรัก ดีมาก ความแน่นอน
ชินรักแรกพูดอะไรบางอย่างออกมา
แต่เธอยังไม่รู้อะไรนะ

ฉันจ้องมองชินรักแรก

ร่างของเขาค่อยเปลี่ยนอณูเม็ดในตัวเขาเปลี่ยนไป
กลายเป็น
ชายผมยาวที่สวยที่สุดคนนั้น

นี่แหละเนื้อคู่ของเธอ

เธอมีรักแท้ต่อกัน
เครื่องนั้น ชินคนนั้น ทำสิ่งที่เขาต้องการนั้นได้จบแล้ว

ฉันตกใจ มันหมายความว่ายังไง
ชินคนนั้น ?
ฉันงงว่าเขาหมายถึงอะไร

ชินเนื้อคู่ของเธอได้ตายก่อนที่จะพบกับเธอเพียง 5 นาที

เธอจำได้มั้ย อุบัติเหตุรถชนที่สยามนั้น ข้างๆเธอ

ฉันจำได้....
มันเป็นเรื่องเมื่อ 5ปีก่อน
ที่ฉันได้ไปเดินผ่านสยาม และพบเจอผู้ชายที่ตายกลางถนนนั้น

ชินรู้ว่าเธอคือเนื้อคู่จากฉัน นั้นคือสิ่งที่ฝากฝังก่อนตาย เขาบอกฉันว่า
ถ้าผมตายไปเนื้อคาของผมก็จะไร้คู่ เขาต้องเหงาแน่ๆ ผมอยากให้เขาเจอคน
ที่เหมือนผม แต่ไม่ใช่ผม คนที่มาเติมเต็มให้เธอ ที่ไม่ใช่ผม แต่คล้ายผมก็พอ


ฉันตกใจ.....เนื้อคู่ของฉัน
คือเขาคนนั้น

และสิ่งที่ได้ฝากฝังมาก็สำเร็จแล้ว นี่ไงล่ะ เนื้อคู่ของเธอ เนื้อคู่ที่ได้รับการฝากฝัง
เจตนารมณ์ขึ้นมา เขาคือ ชินของเธอ


ฉันอึ้งและร้องไห้ออกมา ชินเอามือมาโอบไหล่ฉัน

ฉันเป็นคนสร้างมันขึ้นมาเองเครื่องนั้น เพื่อสืบทอดเจตนารมณ์ของเขา
ความจริงฉันไม่ได้ทำให้เธอคนเดียวหรอกนะ มันรวมถึงคนที่ถูกเนื้อคู่พลัดพรากเหมือนเธอ


แล้วชินอีกคนล่ะ ชินรักแรก....
มันคือบททดสอบของฉัน
ไม่มีอะไรในโลกนี้ได้มาง่ายๆ และฟรีๆหรอกนะ
ต่อไปนี้ขอให้เจ้าสองคนจงเชื่อในกันและกัน
เชื่อในการมีตัวตนของกันและกัน
เชื่อในความรัก ในแบบที่เธอสองคนสรรสร้าง
ขอให้มีความสุข....


หลังจากนั้นเขาก็ยิ้มให้เราสองคน และหายไป....

มันเหมือนความเข้าใจในสิ่งต่างๆเริ่มมีมากขึ้นๆ
ฉันเข้าใจในสิ่งที่ฉันเป็น

และเป็นต่อ
คือการอยู่ร่วมต่อไปกับชินของฉัน
ชินที่เป็นชินของฉัน

ท้องฟ้าวันนี้ดูสวยกว่าทุกวัน
ไม่รู้เพราะอะไร
อาจเพราะรอบๆตัวฉัน ก็มีคนร้องไห้
จ้องมองอยู่เต็มไปหมด
เป็นกลุ่มๆ กลุ่มล่ะ 3คน
พวกเขาหันหน้าจ้องกัน

เหมือนฉันที่จ้องชิน




ขอมอบเรื่องนี้ให้กับ

ชิน (แมว)

รักแรกของผม

shikak



มาอธิบายเรื่องเล็กๆน้อยนะครับ

จะบอกว่าเรื่องนี้ผมแต่ง จะว่าไปก็ทุกเรื่อง ผมไม่เคยวางพลอตเรื่องเลย
ถ้ามันมีหลายๆตอนนั้นคือ ผมคิดไรได้ผมก็ยัดมันลงไป
มันก็เลยดูไม่ปะติปะต่อกัน
แต่สำหรับเรื่องนี้ผมจะนำไปเขียนใหม่ครับ ใส่รายละเอียดอื่นๆมากกว่านี้
เช่น ชินเข้าไปในห้องสีแดงนั้น เหตุผลอื่นๆ รายละเอียด ตัวละครอื่น


คือเหมือนตอนแรกตอนเริ่มแรก คือ สวนน่ะ มันเหมือนเป็นการกำหนดของต้อง
ให้เจอกับชินแบบนั้น คือการเดินผ่าน แล้วเข้ามาหากัน เพราะดูแล้วมันเหมือนนิยาย
ไม่ใช่ความจริงใช่มั้ย นั้นแหละคือสิ่งที่ต้องกำหนดให้พบกันแบบนั้น

จะว่าไปถ้าตอนนี้กลับมาแก้ก็คงแก้เยอะเหมือนกัน
ทั้งฉากต่างๆก็คงต้องอธิบายมากขึ้น เพราะว่าผมอ่านแต่การ์ตูน
ผมแทบไม่ได้อ่านนิยายเลย
ผมจึงติดนิสัยแบบเขียนการ์ตูน คือมีแต่ความรู้สึกตัวละคร เพราะการ์ตูนมันมีภาพเป็นฉากอยู่แล้ว
จุดนี้เลยต้องเอาไปแก้ไข

คือความจริงฉากที่ชินเจอมันจะเจอซ้ำกันเยอะๆ
เหมือนมันเป็นแต่ความทรงจำของต้องที่มีตอนชินครั้งแรก เหมือนกับว่า
มันจะมีการตอบที่คล้ายๆกันทุกวันๆ
การเจอของชินกับต้องก็คือเวลาเดิมทุกวัน
แล้วเหมือนขอบเขตที่ชินไปได้ก็คือ ที่ๆต้องเคยไป
จะเห็นได้จากที่ชินไปที่เกาะช้างได้ ก็เพราะต้องเคยมีความทรงจำไปที่นั้น
เหมือนชินอยู่ในโลกที่ไม่มีการตอบกลับอะครับ คือเหมือนมีต้องคนเดียวที่มีชีวิตในโลก
ในมิตินั้น นี่คือจุดที่ชินรู้ตัวเองครับ แล้วที่จริงจะมีฉากชินเข้าไปในห้องหลังประตูสีแดง
ที่พึ่งคิดได้อีกฉากหนึ่ง จะบ่งบอกมากขึ้น

คือ
เหมือนกับตอนแรกต้องลืมชินรักแรกไม่ได้ สิ่งที่ต้องเจอก็คือการไปเกาะช้างแล้วได้เจอ
ชายผมยาวสวยคนนั้น ชายคนนั้นนำต้องเข้ามาสู่ในโลกหลังประตูสีแดง
หลังประตูสีแดงจะมีเครื่องๆหนึ่งที่ให้ต้องนอนลงไปแล้วจะมีไรสวมเข้าไปในหัว
เพื่อให้ต้องเข้าสู่มิติเพื่อเก็บความทรงจำกับ ชินที่ต้องสร้างขึ้น โดยที่ต้องเองก็อาจไม่รู้ว่า
กำหนดสิ่งใดใส่ชินมั่ง แต่รูปร่างหน้าตา ดูเหมือนชินรักแรกทุกอย่าง แล้วต้องก็นอนเข้า
ใส่เครื่องนั้นครอบไว้หลังประตูสีแดง แล้วเข้าไปถึงมิตินั้น โลกนั้น แล้วเริ่มเรื่องตัวเองกำหนดขึ้น
คือเรื่อง สวน ต่อมา แต่ต้องก็ตกใจเหมือนกันที่ ชินดูเหมือนมีชีวิต คือมีความคิด ความรู้สึก
ก็คือเรื่องต่อมา ตรงข้าม
Distance แล้วตอน ความทรงจำสีเทา ก็คือ ตอนชินรักแรกของต้อง
ก็คือมันเชื่อมต่อกันเรื่อยๆ เรื่องนี้มันไม่เชื่อมกันตรงๆ เหมือนมันเชื่อมกันแบบย่อยๆ มันต้องจับจุด
เชื่อมๆ ประกอบกับไม่เคยวางพลอท มันก็เลยอาจดูไม่ปะติดปะต่อเป็นธรรมดา

ต่อมาคือชายผมยาว คือคนที่ผูกปมเรื่องนี้อีกคน คือคนที่ทำให้ต้องเข้าไปในมิติ
และทำให้ชินมีชีวิต เป็นตัวเชื่อมปม แล้วก็คือคนที่เป็นชินรักแรก คือมันเชื่อมต่อหลายจุด
ตรงที่ ชินเนื้อคู่จริงๆได้ตายไป แล้วได้พบกับชายคนนี้ฝากฝังไว้ ชายคนนี้จึงได้เป็นชินรักแรก
แล้วที่ฝากเจตนารนณ์จริงๆก็คือ ชินที่ถูกสร้างขึ้นนั้นเอง มันเชื่อมต่อมาเรื่อยๆ
ก็

ผมก็ไม่รู้จะอธิบายยังไง มีใครสงสัยอะไรก็ถามไว้ที่คอมเม้นได้ครับ ผมจะคอยตอบให้
(ผมก็ลืมเรื่องตอนเก่าๆเหมือนกัน 555+)

Comment



smilebig smileopen-mounthed smileconfused smilesad smileangry smiletonguequestionembarrassedsurprised smilewinkdouble winkcry

แล้วทุกอย่างก็จบลง ก็บอกได้คำเดียวว่า
"ครับ" เพราะ ข้างบนนี้ ชิได้ใส่ลงไปทุกๆ อย่างแล้ว ไม่มีอะไรค้างคาใจแล้ว ข้าพเจ้าไม่จำเป็นต้องไปต่อเติมอะไร

ครับ
(ต้นความคิดจากคุณฉาวอำ)

#1 By AERIAL RAVE on 2006-05-05 02:06

ไม่ได้อ่านนาน แอบลืม~
เลยต้องอ่านใหม่ๆ...แฮะๆๆ^^"

สุดยอดไปเลยคับชิคุง
สามารถมากๆ(>w<)b

ปรบมือให้ชิดังๆเลย1ชุด
/me แปะๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

#2 By ★ |2aY ★ on 2006-05-05 02:59

เมิงจาให้ชั้น เม้นไรยะ
อ่านแล้ว ก้อจบที่ว่า พรหมลิขิต
แค่ได้พบเจอเทอ ก้อเกินพอ
ประมานนี้ป่ะยะ เอาเหอะ
ชั้นชอบเรื่องแก ย่ะ

#3 By ริยะ (210.246.162.85) on 2006-05-05 17:46

ไม่ค่อยชอบสีโทนนี้เท่าไรอ่ะ อ่านยากไปนิดนะ ดำกะน้ำตาลเนี่ย

ไม่ได้อ่านหลายเรื่องเรยนะ ไว้จะอ่านให้หมดเรยละกัน สู้ต่อไป ทาเคชิ

#4 By boatz (58.8.125.209) on 2006-05-05 18:06

/me ปรบมือฉลองตอนจบ แปะๆๆๆๆๆ
บางทีนะ เนื้อคู่หรือคนในฝันน่ะ ก็ไม่สำคัญเท่าคนจริงๆที่เราจะได้อยู่ด้วยกันหรอก
สู้ต่อไปนะจ๊ะลูก เขียนฉบับเรียบเรียงให้เจ๋งยิ่งขึ้นไปเรยยย

#5 By Reiko-Lion on 2006-05-05 18:15

http://www.twebmaster.com/


สมัคร Free บริการ Active User 1.0 Beta
ชอบเหมือนกัน
เป็นชั้น ชั้นก็คงเลือกคนที่รักอยู่ตอนนี้ค่ะ

อยากอ่านเรื่องเลสค่ะ แต่งสักทีสิคะ

#8 By :: You Know Who :: on 2006-05-05 18:29

เก่งจังน้อ ^^

ดีใจด้วยนะ ที่แต่งจบเรื่องแล้ว ^^

#9 By แนน on 2006-05-05 19:14

#10 By ซุป (210.246.74.169) on 2006-05-05 21:25

shikak ชอบแต่งออกมาแนวนี้เสียจริง ส่วนมากไม่สะเทือนใจ มีอารมณ์ร่วม ก็จะซึ้งกินใจทั้งนั้นเลย
มีแต่เรื่องสะเทือนอารมณ์ความรู้สึก และทำให้หวนคิดย้อนหาตัวเราทั้งนั้นเลย

แต่ท่าทางเชี่ยวเรื่องประสบการณ์รัก คือเข้าใจเรื่องความรัก ความรู้สึก และสื่อออกมาดีมากเลยนะครับ
อ่านจบแล้วยะ
เออแกกะเขียนดีแล้วอ่า
สู้ค่อไป จะรอวันหนังสือวางเเผงนะ *-*

#12 By ผี (58.8.119.205) on 2006-05-06 17:45

หาสำนักพิมพ์รวมเล่มให้ได้แล้วล่ะมั้งครับ

เขียนขายเลย ^^

ขอบคุณด้วยที่มีอธิบายด้านท้าย เข้าใจได้เยอะขึ้นมากเลยครับ

อืม..อ่านแล้วเพลินดีนะครับ

#14 By kemkem on 2006-05-07 19:42

อืม ดี

#15 By U-HU (124.120.206.181) on 2006-05-07 22:43

อืมมมมม...เม้นท์ไม่ออก-*-
เอานะ สู้ต่อไป\*[]*/

#16 By 【Gojee -고지】 on 2006-05-07 22:52

ต้องกลับไปอ่านเรื่อง เพ้อ ของแกแฮะ

ความจริงเราอ่านก็แอบงงนะ รอแกแต่ใหม่ แต่เราชอบสำนวนแกนะ

ก็ซึ้งดี นี่แกเอามาจากชีวิตจริงรึป่าวนี่??

#17 By Hakkai (203.156.68.76) on 2006-05-07 22:52

++ เรื่องแกแอบซึ้งปนเส้าแล้วก้อจบ Happy Ending (รึเปล่า!?)
++ โดยรวมๆ ชั้นชอบนะ
++ เรื่องบรรยายฉากชั้นก้อไม่ค่อยจะสนใจอยู่แล้วหละ
++ สนใจแต่เนื้อเรื่องมากกว่า
++ เรื่องคราวนี้โอเคเลยอ่ะ

#18 By ▓▒░ MooChan░▒▓ on 2006-05-07 23:22

อื้ม รู้ตัวเหมือนกันนี่นาว่าเขียนแบบบรรยายแต่ความรู้สึก ขาดองค์ประกอบอื่น ๆ ไป

แต่ยังไง shikak ก็ยังเขียนเรื่องแนว ๆ นี้ได้ดีกว่าหลายคนอยู่นะ
ตอนที่ชั้นเคยแต่งเรื่องชั้นก้อไม่ได้วางพลอตไรเลยแหล่ะแก
แต่ของชั้นเป็นเรื่องตอนเดียวจบ ก็เลยไม่วุ่นวายอะไร
แถมเขียนไปเขียนมา มันลงล็อคพอดีกันเป๊ะอีกตังหาก เหอๆ

เขียนบรรยายก้อโอเคแล้วนะ อ่านรู้เรื่อง
เข้าใจอารมณ์ของฉากนั้น ไม่ต้องหรูเริ่ดแค่รู้เรื่องก้อพอแล้ว

#20 By +Bloodyberry : MUKURO ADDICTION*+ on 2006-05-08 23:59

หา หา หา

เรื่องของป๊าต้องใช้สมาธิในการอ่าน

พออ่านถึงบรรทัดสุดท้าย

"เอ๋ จบแล้ว??"

มันต้องเพ่งจิตไปที่ฟิคป๊าอย่างเดียวเลยนะเนี่ย

ซักวันฟิคป๊าอาจจะเต็มไปด้วยพลังจิตจากคนที่อ่านก็ได้

ใครจะรู้

#21 By S a x ` คุ ง on 2006-05-09 08:03

มาแล้วย่ะ