ชิส์...ก๊าก

เรื่องของผมมันเหมือนความฝัน
ผมพร่ำเพ้อทุกครั้งที่รู้ว่ามันเป็น
ความจริง

ผมเป็นคนที่ใฝ่ฝันอยากมีความรักมาตลอด
แต่ด้วยความที่หน้าตาไม่ดี มันถึงไม่มีมาสักที
แต่ผมก็เฝ้าหาตลอด
เอาเป็นว่าผมหมกมุ่นกับมันมาก
และในที่สุดเหตุการณ์ความรักที่ผมรอคอยมันก็มาถึง
ผมหลงรักเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ผมหลงรักมันจริงๆ
ทุกๆครั้งที่ผมเห็นเหตุการณ์นั้น
มันเหมือนผมค้นพบที่พักใจ
มันเหมือนยูโทเปียของผม
เหตุการณ์ที่เธอเดินเข้ามาผม
โดยที่ผมไม่รู้จักผมมาก่อน
แล้วเธอก็บอกผมว่า
คุณเป็นผู้ชายที่น่ารักที่สุดในชีวิตฉัน

ผมไม่รู้ว่าทำไมเธอถึงเข้ามาชมผม
มันเพื่ออะไร
ทำไมผมถึง น่ารัก
รู้แต่ว่าทุกๆวัน
ผมจะคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาสักครั้งหนึ่ง
เวลาที่ใช้คิดเรื่องราวทั้งหมดก็ประมาณ
5 นาที มันเป็นความรู้สึกที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ผมไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนชมว่าน่ารัก
นี่เป็นครั้งแรกในชีวิต
ผมรู้สึกเพ้อมาก
และผมหลงรักเธอทันที
ผมขอเรียกเหตุการณ์นี้ว่า
ยูโทเปีย 5 นาที
เป็นเวลาแห่งความสุขและการปลดปล่อยความเครียด
การดูถูก การแก่งแย่งชิงดีในชีวิตผม
มันเป็นเวลาพักความเครียด
ที่ผมรู้สึกว่า มันคือดินแดนยูโทเปียจริงๆ
*
*
ผมกับเธอก็คงรู้จักขึ้นไปเรื่อยๆ
เรื่องราวของเธอที่ต่อมาเรื่อยๆ
มันเหมือนภาพหนังที่กำลังถ่ายทอดแก่ผู้ชม
ซึ่งก็คือผม
แต่ผมกลับไม่รู้สึกตื่นเต้นเลย
มันเหมือนผมจะรู้อยู่แล้ว
ว่าเธอต้องไม้นี้
เราค่อยๆรู้จักกันมากขึ้น
ค่อยๆรักกัน
น่าแปลกที่ผมรู้จักเธอทุกอย่าง
รู้ว่าควรเอาใจเธออย่างไร
มันช่างน่าเบื่อ
ที่ผมเดาใจเธอออก
และปฏิบัติถูก
เท่าที่ผมเห็นมาตลอดเวลาที่ผมอยู่กับเธอ
ไม่มีช่วงไหนมีความสุขเท่า
ยูโทเปีย 5 นาทีตอนนั้น

ผมไม่รู้ว่าทำไม
ผมถึงไม่รู้สึกปลดปล่อยแบบตอนยูโทเปีย 5 นาที
เหมือนเรื่องราวมันเหมือนรู้มาแล้วจริงๆ
หลายครั้งที่มันซ้ำ แล้วรู้สึกว่าทำไปแล้ว
มันเหมือนเกิดภาพซ้ำขึ้นมา
ไม่รู้เพราะอะไร
ผมมักจะหลงรักเธอตอนครั้งแรกที่เหตุการณ์ไม่ซ้ำ
ในครั้งแรกที่ผมเจอ
และผมมักจะเบื่อเธอทุกครั้งที่เหตุการณ์มันซ้ำ
เบื่อเธอจริงๆ เหมือนผมต้องดูหนังน้ำเน่า
และคำปราศรัยที่มันโกหกหลอกลวง
ข้อแก่ต่างเกี่ยวกับการขายหุ้นแล้วไม่เสียภาษีสักบาท
ผมเบื่อจริงๆ
วันหนึ่งผมอยากจะบอกเธอว่า
เลิกทำเหตุการณ์ซ้ำๆแบบนั้นทีได้ไหม
ทำแค่ครั้งเดียวก็พอแล้ว
ให้เหมือนตอนยูโทเปีย 5 นาทีครั้งนั้นก็เพียงพอ
ไม่ต้องนำมาฉายซ้ำ ทำซ้ำ เพราะมันไม่มีไรดีขึ้น ทำให้มีแต่ความน่าเบื่อ
ฉันไปบอกกับเธอโดยตรงว่า

หยุดทำตัวซ้ำซากๆทีได้มั้ย
เธองง และเธอเสียใจ บอกว่าไม่รู้เรื่อง
มันเหมือนเหตุการณ์วันก่อนชัดๆ
ผมไม่รู้ว่าควรจะทำยังไง
ผมเลยเค้าบอกว่า
ผมหลงรักคุณที่ยูโทเปีย 5 นาที เท่านั้น
ผมเบื่อกับเหตุการณ์ซ้ำๆที่คุณให้กับผม
เราจบกัน
แล้วเธอก็ร้องไห้น้ำตาแตกเดินหนีไป
เหมือนเหตุการณ์ครั้งที่แล้วตรงเป๊ะทุกอย่าง
แต่ผมไม่เคยเสียใจเลย
ที่ผมเลิกกับเธอ
เพราะผมเบื่อความซ้ำซากที่เกิดมากจากที่เธอทำ

แต่น่าแปลกว่าผมมีความรักกับใครต่อจากเธอ
ผมก็มักจะรู้เรื่องราวก่อนจะเกิดขึ้นวันที่เกิดขึ้นต่อมา
ผมไม่รู้ว่าทำไม เพราะอะไร
เรื่องราวมันถึงเหมือนจะวนซ้ำตลอดเวลา
บางครั้งผมคิดเรื่องนี้มาก ว่าเพราะอะไร
จนปวดหัวทุกครั้ง มันไม่เคยเป็นเรื่องอื่น
มันเป็นเฉพาะเรื่องความรักของผม
ผมก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
ผมไปเล่าเรื่องปรึกษาให้หมอจิตแพทย์ฟัง
ท่านบอกผมว่า สิ่งที่เหตุการณ์ที่เหมือนจะเกิดขึ้นแล้วนั้น
มันเรียกว่า Déjà vu
เป็นเหตุการณ์เหมือนเคยเจอเหตุการณ์มาแล้ว
แต่ผมก็ยังถามต่อว่า
ทำไมผมถึงได้มีกับมันเฉพาะเรื่องความรัก
แล้วทำไมมันถึงเกิดขึ้นถี่ถึงขนาดนั้น
ซึ่งหมอให้คำตอบผมไม่ได้
ไม่มีใครในโลกนี้เลยมั้ง
ที่จะสามารถตอบคำถามนี้ได้
และผมก็รู้แล้วว่า
ไม่ใช่เธอที่ทำเหตุการณ์ซ้ำๆ
แต่เป็นผมที่โดนเดจาวูครอบงำ

สุดท้ายผมทำได้แค่เพียงจดจำ
ยูโทเปีย 5 นาทีที่มีความสุขที่สุดในชีวิตผม
ซึมซับมันได้เต็มที่เพียงอย่างเดียวเท่านั้น
ซึมซับมันทุกวัน
ดุจเดจาวูที่เกิดขึ้นในทุกๆความรักที่ผมเจอ
แต่บางครั้งผมยังแอบสงสัยตัวเองว่า

ผมเธอรักเธอที่ยูโทเปีย 5 นาที
รึผมรักเธอที่เดจาวู

ผมอยากจะบอกว่า
เหตุการณ์ที่ดีที่สุดในชีวิตของคนเรา
บางทีมันอาจจะเกิดขึ้นครั้งเดียวในชีวิตเราเท่านั้น
แต่มันจะจดจำฝั่งลึกลงไปในจิตใจของคุณตลอดไป
เหมือนที่ผมได้พบเจอ ยูโทเปีย 5 นาที ของผม
ซึ่งผมคิดว่ามันคุ้มค่าที่ได้เจอ
แม้จะต้องแลกกับเดจาวูแบบนี้ไป ไม่รู้อีกนานเท่าไหร่
แล้วคุณล่ะค้นพบ
ยูโทเปีย 5 นาทีของคุณรึยัง

เดจาวู กับ ยูโทเปีย 5 นาที


ผมอยากเจอมั่งจัง ขอยูโทเปียสัก 1 ชาติได้มั้ยนะ
สงสัยจะขอมากไป = ="